२. भूरिदत्तचरिया
११. ‘‘पुनापरं यदा होमि, भूरिदत्तो महिद्धिको;
विरूपक्खेन महारञ्ञा, देवलोकमगञ्छहं.
१२. ‘‘तत्थ पस्सित्वाहं देवे, एकन्तं सुखसमप्पिते;
तं सग्गगमनत्थाय, सीलब्बतं समादियिं.
१३. ‘‘सरीरकिच्चं कत्वान, भुत्वा यापनमत्तकं;
चतुरो अङ्गे अधिट्ठाय, सेमि वम्मिकमुद्धनि.
१४. ‘‘छविया चम्मेन मंसेन, नहारुअट्ठिकेहि वा;
यस्स एतेन करणीयं, दिन्नंयेव हरातु सो.
१५. ‘‘संसितो अकतञ्ञुना, आलम्पायनो [आलम्बणो (सी.)] ममग्गहि;
पेळाय पक्खिपित्वान, कीळेति मं तहिं तहिं.
१६. ‘‘पेळाय पक्खिपन्तेपि, सम्मद्दन्तेपि पाणिना;
आलम्पायने [आलम्बणे (सी.)] न कुप्पामि, सीलखण्डभया मम.
१७. ‘‘सकजीवितपरिच्चागो, तिणतो लहुको मम;
सीलवीतिक्कमो मय्हं, पथवीउप्पतनं विय.
१८. ‘‘निरन्तरं जातिसतं, चजेय्यं मम जीवितं;
नेव सीलं पभिन्देय्यं, चतुद्दीपान हेतुपि.
१९. ‘‘अपि चाहं सीलरक्खाय, सीलपारमिपूरिया;
न करोमि चित्ते अञ्ञथत्तं, पक्खिपन्तम्पि पेळके’’ति.
भूरिदत्तचरियं दुतियं.