८. अच्चेकचीवरसिक्खापदवण्णना
६४६-९. तेन समयेनाति अच्चेकचीवरसिक्खापदं. तत्थ दसाहानागतन्ति दस अहानि दसाहं, तेन दसाहेन अनागता दसाहानागता, दसाहेन असम्पत्ताति अत्थो, तं दसाहानागतं, अच्चन्तसंयोगवसेन भुम्मत्थे उपयोगवचनं, तेनेवस्स पदभाजने ‘‘दसाहानागताया’’ति वुत्तं. पवारणायाति इदं पन या सा दसाहानागताति वुत्ता, तं सरूपतो दस्सेतुं असम्मोहत्थं अनुपयोगवचनं.
कत्तिकतेमासिकपुण्णमन्ति पठमकत्तिकतेमासिकपुण्णमं. इधापि पठमपदस्स अनुपयोगत्ता पुरिमनयेनेव भुम्मत्थे उपयोगवचनं. इदं वुत्तं होति – ‘‘‘यतो पट्ठाय पठममहापवारणा दसाहानागता’ति वुच्चति, सचेपि तानि दिवसानि अच्चन्तमेव भिक्खुनो अच्चेकचीवरं उप्पज्जेय्य, ‘अच्चेकं इद’न्ति जानमानेन भिक्खुना सब्बम्पि पटिग्गहेतब्ब’’न्ति. तेन पवारणामासस्स जुण्हपक्खपञ्चमितो पठाय उप्पन्नस्स चीवरस्स निधानकालो दस्सितो होति. कामञ्चेस ‘‘दसाहपरमं अतिरेकचीवरं धारेतब्ब’’न्ति इमिनाव सिद्धो, अत्थुप्पत्तिवसेन पन अपुब्बं विय अत्थं दस्सेत्वा सिक्खापदं ठपितं.
अच्चेकचीवरन्ति अच्चायिकचीवरं वुच्चति, तस्स पन अच्चायिकभावं दस्सेतुं ‘‘सेनाय वा गन्तुकामो होती’’तिआदि वुत्तं. तत्थ सद्धाति इमिना सद्धामत्तकमेव दस्सितं. पसादोति इमिना सुप्पसन्ना बलवसद्धा. एतं अच्चेकचीवरं नामाति एतं इमेहि कारणेहि दातुकामेन दूतं वा पेसेत्वा सयं वा आगन्त्वा ‘‘वस्सावासिकं दस्सामी’’ति एवं आरोचितं चीवरं अच्चेकचीवरं नाम होती. छट्ठितो पट्ठाय पन उप्पन्नं अनच्चेकचीवरम्पि पच्चुद्धरित्वा ठपितचीवरम्पि एतं परिहारं लभतियेव.
सञ्ञाणं कत्वा निक्खिपितब्बन्ति किञ्चि निमित्तं कत्वा ठपेतब्बं. कस्मा एतं वुत्तं? यदि हि तं पुरे पवारणाय विभजन्ति. येन गहितं, तेन छिन्नवस्सेन न भवितब्बं. सचे पन होति, तं चीवरं सङ्घिकमेव होति. ततो सल्लक्खेत्वा सुखं दातुं भविस्सतीति.
६५०. अच्चेकचीवरे अच्चेकचीवरसञ्ञीति एवमादि विभजित्वा गहितमेव सन्धाय वुत्तं. सचे पन अविभत्तं होति, सङ्घस्स वा भण्डागारे, चीवरसमयातिक्कमेपि अनापत्ति. इति अतिरेकचीवरस्स दसाहं परिहारो. अकतस्स वस्सिकसाटिकचीवरस्स अनत्थते कथिने पञ्च मासा, वस्से उक्कड्ढिते छ मासा, अत्थते कथिने अपरे चत्तारो मासा. हेमन्तस्स पच्छिमे दिवसे मूलचीवराधिट्ठानवसेन अपरोपि एको मासोति एकादस मासा परिहारो. सतिया पच्चासाय मूलचीवरस्स एको मासो, अच्चेकचीवरस्स अनत्थते कथिने एकादसदिवसाधिको मासो, अत्थते कथिने एकादसदिवसाधिका पञ्च मासा, ततो परं एकदिवसम्पि परिहारो नत्थीति वेदितब्बं.
अनच्चेकचीवरेति अच्चेकचीवरसदिसे अञ्ञस्मिं. सेसमेत्थ उत्तानत्थमेवाति.
कथिनसमुट्ठानं – अकिरियं, नोसञ्ञाविमोक्खं, अचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मवचीकम्मं, तिचित्तं, तिवेदनन्ति.
अच्चेकचीवरसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.