राजपच्चत्थिकादिचतुक्कभेदकथा
६५. यस्मा पन न भिक्खुपच्चत्थिका एव एवं करोन्ति, राजपच्चत्थिकादयोपि करोन्ति. तस्मा तम्पि पभेदं दस्सेन्तो ‘‘राजपच्चत्थिका’’तिआदिमाह. तत्थ राजानो एव पच्चत्थिका राजपच्चत्थिका. ते च सयं आनेन्तापि अञ्ञेहि आणापेन्तापि आनेन्तियेवाति वेदितब्बा. चोरा एव पच्चत्थिका चोरपच्चत्थिका. धुत्ताति मेथुनुपसंहितखिड्डापसुता नागरिककेराटियपुरिसा, इत्थिधुत्तसुराधुत्तादयो वा; धुत्ता एव पच्चत्थिका धुत्तपच्चत्थिका. गन्धन्ति हदयं वुच्चति, तं उप्पाटेन्तीति उप्पलगन्धा, उप्पलगन्धा एव पच्चत्थिका उप्पलगन्धपच्चत्थिका. एते किर न कसिवणिज्जादीहि जीवन्ति, पन्थघातगामघातादीनि कत्वा पुत्तदारं पोसेन्ति. ते कम्मसिद्धिं पत्थयमाना देवतानं आयाचेत्वा तासं बलिकम्मत्थं मनुस्सानं हदयं उप्पाटेन्ति. सब्बकाले च मनुस्सा दुल्लभा. भिक्खू पन अरञ्ञे विहरन्ता सुलभा होन्ति. ते सीलवन्तं भिक्खुं गहेत्वा ‘‘सीलवतो वधो नाम भारियो होती’’ति मञ्ञमाना तस्स सीलविनासनत्थं मनुस्सित्थिआदिके वा आनेन्ति; तं वा तत्थ नेन्ति. अयमेत्थ विसेसो. सेसं वुत्तनयेनेव वेदितब्बं. भिक्खुपच्चत्थिकवारे वुत्तनयेनेव च इमेसु चतूसुपि वारेसु चतुक्कानि वेदितब्बानि. पाळियं पन संखित्तेन वुत्तानि.
सब्बाकारेन चतुक्कभेदकथा निट्ठिता.