३. उक्कोटनसिक्खापदवण्णना
३९२. ततियसिक्खापदे – उक्कोटेन्तीति तस्स तस्स भिक्खुनो सन्तिकं गन्त्वा ‘‘अकतं कम्म’’न्तिआदीनि वदन्ता उच्चालेन्ति; यथापतिट्ठितभावेन पतिट्ठातुं न देन्ति.
३९३. यथाधम्मन्ति यो यस्स अधिकरणस्स वूपसमनाय धम्मो वुत्तो, तेनेव धम्मेनाति अत्थो. निहताधिकरणन्ति निहतं अधिकरणं; सत्थारा वुत्तधम्मेनेव वूपसमितं अधिकरणन्ति अत्थो.
३९५. धम्मकम्मे धम्मकम्मसञ्ञीति येन कम्मेन तं अधिकरणं वूपसमितं, तञ्चे धम्मकम्मं होति, तस्मिं धम्मकम्मे अयम्पि धम्मकम्मसञ्ञी हुत्वा यदि उक्कोटेति, पाचित्तियं आपज्जतीति अत्थो. एतेन नयेन सेसपदानिपि वेदितब्बानि. अयमेत्थ सङ्खेपो, वित्थारो पन ‘‘इमेसं चतुन्नं अधिकरणानं कति उक्कोटना’’तिआदिना नयेन परिवारे वुत्तो. अट्ठकथासु तं सब्बं आहरित्वा तस्सेवत्थो वण्णितो. मयं पन तं तत्थेव वण्णयिस्साम. इध आहरित्वा वण्णियमाने हि सुट्ठुतरं सम्मोहो भवेय्याति न वण्णयिम्ह. सेसमेत्थ उत्तानमेव. तिसमुट्ठानं – किरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, अकुसलचित्तं, दुक्खवेदनन्ति.
उक्कोटनसिक्खापदं ततियं.