४. दुट्ठुल्लसिक्खापदवण्णना

३९९. चतुत्थे – दुट्ठुल्ला नाम आपत्तीति एत्थ चत्तारि पाराजिकानि अत्थुद्धारवसेन दस्सितानि, सङ्घादिसेसापत्ति पन अधिप्पेता, तं छादेन्तस्स पाचित्तियं. धुरं निक्खित्तमत्तेति धुरे निक्खित्तमत्ते. सचेपि धुरं निक्खिपित्वा पच्छा आरोचेति, न रक्खति; धुरं निक्खित्तमत्तेयेव पाचित्तियन्ति वुत्तं होति. सचे पन एवं धुरं निक्खिपित्वा पटिच्छादनत्थमेव अञ्ञस्स आरोचेति, सोपि अञ्ञस्साति एतेनुपायेन समणसतम्पि समणसहस्सम्पि आपत्तिं आपज्जतियेव ताव, याव कोटि न छिज्जति. कदा पन कोटि छिज्जतीति? महासुमत्थेरो ताव वदति – ‘‘आपत्तिं आपन्नो एकस्स आरोचेति, सो पटिनिवत्तित्वा तस्सेव आरोचेति; एवं कोटि छिज्जती’’ति. महापदुमत्थेरो पनाह – ‘‘अयञ्हि वत्थुपुग्गलोयेव. आपत्तिं आपन्नो पन एकस्स भिक्खुनो आरोचेति, अयं अञ्ञस्स आरोचेति, सो पटिनिवत्तित्वा येनस्स आरोचितं, तस्सेव आरोचेति; एवं ततियेन पुग्गलेन दुतियस्स आरोचिते कोटि छिन्ना होती’’ति.

४००. अदुट्ठुल्लं आपत्तिन्ति अवसेसे पञ्चापत्तिक्खन्धे. अनुपसम्पन्नस्स दुट्ठुल्लं वा अदुट्ठुल्लं वा अज्झाचारन्ति एत्थ अनुपसम्पन्नस्स सुक्कविस्सट्ठि च कायसंसग्गो चाति अयं दुट्ठुल्लअज्झाचारो नाम. सेसमेत्थ उत्तानमेवाति. धुरनिक्खेपसमुट्ठानं – कायवाचाचित्ततो समुट्ठाति, अकिरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, अकुसलचित्तं, दुक्खवेदनन्ति.

दुट्ठुल्लसिक्खापदं चतुत्थं.