८. दुब्बण्णकरणसिक्खापदवण्णना

३६८-९. अट्ठमे – नवं पन भिक्खुना चीवरलाभेनाति एत्थ अलभीति लभो; लभोयेव लाभो. किं अलभि? चीवरं. कीदिसं? नवं. इति ‘‘नवचीवरलाभेना’’ति वत्तब्बे अनुनासिकलोपं अकत्वा ‘‘नवचीवरलाभेना’’ति वुत्तं; पटिलद्धनवचीवरेनाति अत्थो. मज्झे ठितपदद्वये पनाति निपातो. भिक्खुनाति येन लद्धं तस्स निदस्सनं. पदभाजने पन ब्यञ्जनं अनादियित्वा यं लद्धं तं दस्सेतुं ‘‘चीवरं नाम छन्नं चीवरान’’न्तिआदि वुत्तं. चीवरन्ति एत्थ यं निवासेतुं वा पारुपितुं वा सक्का होति, तदेव वेदितब्बं. तेनेव ‘‘विकप्पनुपगपच्छिम’’न्ति न वुत्तं. कंसनीलन्ति चम्मकारनीलं. महापच्चरियं पन ‘‘अयोमलं लोहमलं एतं कंसनीलं नामा’’ति वुत्तं. पलासनीलन्ति यो कोचि नीलवण्णो पण्णरसो. दुब्बण्णकरणं आदातब्बन्ति एतं कप्पबिन्दुं सन्धाय वुत्तं; न नीलादीहि सकलचीवरस्स दुब्बण्णकरणं. तञ्च पन कप्पं आदियन्तेन चीवरं रजित्वा चतूसु वा कोणेसु तीसु वा द्वीसु वा एकस्मिं वा कोणे मोरस्स अक्खिमण्डलमत्तं वा मङ्कुलपिट्ठिमत्तं वा आदातब्बं. महापच्चरियं ‘‘पत्ते वा गण्ठियं वा न वट्टती’’ति वुत्तं. महाअट्ठकथायं पन ‘‘वट्टतियेवा’’ति वुत्तं. पाळिकप्पकण्णिककप्पादयो पन सब्बत्थ पटिसिद्धा, तस्मा ठपेत्वा एकं वट्टबिन्दुं अञ्ञेन केनचिपि विकारेन कप्पो न कातब्बो.

३७१. अग्गळेतिआदीसु एतानि अग्गळादीनि कप्पकतचीवरे पच्छा आरोपेत्वा कप्पकरणकिच्चं नत्थि. सेसं उत्तानमेव. एळकलोमसमुट्ठानं – किरियाकिरियं, नोसञ्ञाविमोक्खं, अचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं; कायकम्मं, तिचित्तं, तिवेदनन्ति.

दुब्बण्णकरणसिक्खापदं अट्ठमं.