२-३. दुतियसमुद्दसुत्तादिवण्णना
२२९-२३०. दुतिये समुद्दोति समुद्दनट्ठेन समुद्दो, किलेदनट्ठेन तेमनट्ठेनाति वुत्तं होति. येभुय्येनाति ठपेत्वा अरियसावके. समुन्नाति किलिन्ना तिन्ता निमुग्गा. तन्ताकुलकजातातिआदि हेट्ठा वित्थारितमेव. मच्चुजहोति तयो मच्चू जहित्वा ठितो. निरुपधीति तीहि उपधीहि अनुपधि. अपुनब्भवायाति निब्बानत्थाय. अमोहयी मच्चुराजन्ति यथा तस्स गतिं न जानाति, एवं मच्चुराजानं मोहेत्वा गतो. ततियं वुत्तनयमेव.