४. दुतियअञ्ञतरभिक्खुसुत्तवण्णना

३६. चतुत्थे तं अनुमीयतीति तं अनुसयितं रूपं मरन्तेन अनुसयेन अनुमरति. न हि आरम्मणे भिज्जमाने तदारम्मणा धम्मा तिट्ठन्ति. यं अनुमीयतीति यं रूपं येन अनुसयेन अनुमरति. तेन सङ्खं गच्छतीति तेन अनुसयेन ‘‘रत्तो दुट्ठो मूळ्हो’’ति सङ्खं गच्छति. अथ वा यन्ति करणवचनमेतं, येन अनुसयेन अनुमीयति, तेन ‘‘रत्तो दुट्ठो मूळ्हो’’ति सङ्खं गच्छतीति अत्थो. चतुत्थं.