८. अम्बविमानवण्णना

दिब्बं ते अम्बवनं रम्मन्ति अम्बविमानं. तस्स का उप्पत्ति? भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने. तेन समयेन सावत्थियं अञ्ञतरा उपासिका आवासदानस्स महप्फलतं महानिसंसतञ्च सुत्वा छन्दजाता भगवन्तं अभिवादेत्वा एवमाह ‘‘अहं, भन्ते, एकं आवासं कारेतुकामा, इच्छामि तादिसं ओकासं, आचिक्खतू’’ति. भगवा भिक्खू आणापेसि, भिक्खू तस्सा ओकासं दस्सेसुं. सा तत्थ रमणीयं आवासं कारेत्वा तस्स समन्ततो अम्बरुक्खे रोपेसि. सो आवासो समन्ततो अम्बपन्तीहि परिक्खित्तो छायूदकसम्पन्नो मुत्ताजालसदिसवालुकाकिण्णपण्डरभूमिभागो अतिविय मनोहरो अहोसि. सा तं विहारं नानावण्णेहि वत्थेहि पुप्फदामगन्धदामादीहि च देवविमानं विय अलङ्करित्वा तेलपदीपं आरोपेत्वा अम्बरुक्खे च अहतेहि वत्थेहि वेठेत्वा सङ्घस्स निय्यादेसि.

सा अपरभागे कालं कत्वा तावतिंसभवने निब्बत्ति, तस्सा महन्तं विमानं पातुरहोसि अम्बवनपरिक्खित्तं. सा तत्थ अच्छरागणपरिवारिता दिब्बसम्पत्तिं अनुभवति. तं आयस्मा महामोग्गल्लानो उपगन्त्वा इमाहि गाथाहि पुच्छि –

७८३. ‘‘दिब्बं ते अम्बवनं रम्मं, पासादेत्थ महल्लको;

नानातूरियसङ्घुट्ठो, अच्छरागणघोसितो.

७८४. ‘‘पदीपो चेत्थ जलति, निच्चं सोवण्णयो महा;

दुस्सफलेहि रुक्खेहि, समन्ता परिवारितो.

७८५. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो…पे…वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

७८७. ‘‘सा देवता अत्तमना…पे… यस्स कम्मस्सिदं फलं’’.

७८८. ‘‘अहं मनुस्सेसु मनुस्सभूता, पुरिमाय जातिया मनुस्सलोके;

विहारं सङ्घस्स कारेसिं, अम्बेहि परिवारितं.

७८९. ‘‘परियोसिते विहारे, कारेन्ते निट्ठिते महे;

अम्बेहि छादयित्वान, कत्वा दुस्समये फले.

७९०. ‘‘पदीपं तत्थ जालेत्वा, भोजयित्वा गणुत्तमं;

निय्यादेसिं तं सङ्घस्स, पसन्ना सेहि पाणिभि.

७९१. ‘‘तेन मे अम्बवनं रम्मं, पासादेत्थ महल्लको;

नानातूरियसङ्घुट्ठो, अच्छरागणघोसितो.

७९२. ‘‘पदीपो चेत्थ जलति, निच्चं सोवण्णयो महा;

दुस्सफलेहि रुक्खेहि, समन्ता परिवारितो.

७९३. ‘‘तेन मेतादिसो वण्णो…पे…वण्णो च मे सब्बदिसा पभासती’’ति. –

सा देवता ब्याकासि.

७८३. तत्थ महल्लकोति महन्तो आयामवित्थारेहि उब्बेधेन च विपुलो, उळारतमोति अत्थो. अच्छरागणघोसितोति तं पमोदितुं सङ्गीतिवसेन चेव पियसल्लापवसेन च अच्छरासङ्घेन समुग्घोसितो.

७८४. पदीपो चेत्थ जलतीति सूरियरस्मिसमुज्जलकिरणवितानो रतनप्पदीपो च एत्थ एतस्मिं पासादे अभिजलति. दुस्सफलेहीति दुस्सानि फलानि एतेसन्ति दुस्सफला. तेहि समुग्गिरियमानदिब्बवत्थेहीति अत्थो.

७८९. कारेन्ते निट्ठिते महेति कतपरियोसितस्स विहारस्स महे पूजाय करीयमानाय च. कत्वा दुस्समये फलेति दुस्सेयेव तेसं अम्बानं फलं कत्वा.

७९०. गणुत्तमन्ति गणानं उत्तमं भगवतो सावकसङ्घं. निय्यादेसिन्ति सम्पटिच्छापेसिं, अदासिन्ति अत्थो. सेसं वुत्तनयमेव.

अम्बविमानवण्णना निट्ठिता.