११. वन्दनविमानवण्णना

अभिक्कन्तेन वण्णेनाति वन्दनविमानं. तस्स का उप्पत्ति? भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन समयेन सम्बहुला भिक्खू अञ्ञतरस्मिं गामकावासे वस्सं वसित्वा वुत्थवस्सा पवारेत्वा सेनासनं पटिसामेत्वा पत्तचीवरमादाय सावत्थिं उद्दिस्स भगवन्तं दस्सनत्थाय गच्छन्ता अञ्ञतरस्स गामस्स मज्झेन अतिक्कमन्ति. तत्थ अञ्ञतरा इत्थी ते भिक्खू दिस्वा पसन्नचित्ता सञ्जातगारवबहुमाना पञ्चपतिट्ठितेन वन्दित्वा सिरस्मिं अञ्जलिं पग्गय्ह याव दस्सनूपचारा पसादसोम्मानि अक्खीनि उम्मीलेत्वा ओलोकेन्ती अट्ठासि. सा अपरेन समयेन कालं कत्वा तावतिंसेसु निब्बत्ति. अथ नं तत्थ दिब्बसम्पत्तिं अनुभवन्तिं आयस्मा महामोग्गल्लानो इमाहि गाथाहि पटिपुच्छि –

८१९. ‘‘अभिक्कन्तेन वण्णेन…पे…वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

८२२. ‘‘सा देवता अत्तमना…पे… यस्स कम्मस्सिदं फलं’’.

८२३. ‘‘अहं मनुस्सेसु मनुस्सभूता, दिस्वान समणे सीलवन्ते;

पादानि वन्दित्वा मनं पसादयिं, वित्ता चहं अञ्जलिकं अकासिं.

८२४. ‘‘तेन मेतादिसो वण्णो…पे…वण्णो च मे सब्बदिसा पभासती’’ति. –

इमाहि गाथाहि ब्याकासि.

८२३. तत्थ समणेति समितपापे. सीलवन्तेति सीलगुणयुत्ते. मनं पसादयिन्ति ‘‘साधुरूपा वतिमे अय्या धम्मचारिनो समचारिनो ब्रह्मचारिनो’’ति तेसं गुणे आरब्भ चित्तं पसादेसिं. वित्ता चहं अञ्जलिकं अकासिन्ति तुट्ठा सोमनस्सजाता अहं वन्दिं. पेसलानं भिक्खूनं पसादविकसितानि अक्खीनि उम्मीलेत्वा दस्सनमत्तम्पि इमेसं सत्तानं बहूपकारं, पगेव वन्दनाति. तेनाह ‘‘तेन मेतादिसो वण्णो’’तिआदि. सेसं वुत्तनयमेव.

वन्दनविमानवण्णना निट्ठिता.