१०. उच्छुविमानवण्णना
ओभासयित्वा पथविं सदेवकन्ति उच्छुविमानं. तं हेट्ठा उच्छुविमानेन पाळितो च अट्ठुप्पत्तितो च सदिसमेव. केवलं तत्थ सस्सु सुणिसं पीठकेन पहरित्वा मारेसि, इध पन लेड्डुनाति अयमेव विसेसो. वत्थुनो पन भिन्नत्ता उभयम्पि विसुंयेव सङ्गहं आरुळ्हन्ति वेदितब्बं.
८०८. ‘‘ओभासयित्वा पथविं सदेवकं, अतिरोचसि चन्दिमसूरिया विय;
सिरिया च वण्णेन यसेन तेजसा, ब्रह्माव देवे तिदसे सहिन्दके.
८०९. ‘‘पुच्छामि तं उप्पलमालधारिनी, आवेळिनी कञ्चनसन्निभत्तचे;
अलङ्कते उत्तमवत्थधारिनी, का त्वं सुभे देवते वन्दसे ममं.
८१०. ‘‘किं त्वं पुरे कम्ममकासि अत्तना, मनुस्सभूता पुरिमाय जातिया;
दानं सुचिण्णं अथ सीलसञ्ञमं, केनुपपन्ना सुगतिं यसस्सिनी;
देवते पुच्छिताचिक्ख, किस्स कम्मस्सिदं फल’’न्ति. –
आयस्मा महामोग्गल्लानत्थेरो पुच्छि. ततो देवता इमाहि गाथाहि ब्याकासि –
८११. ‘‘इदानि भन्ते इममेव गामं, पिण्डाय अम्हाकं घरं उपागमि;
ततो ते उच्छुस्स अदासिं खण्डिकं, पसन्नचित्ता अतुलाय पीतिया.
८१२. ‘‘सस्सु च पच्छा अनुयुञ्जते ममं, कहं नु उच्छुं वधुके अवाकिरि;
न छड्डितं नो पन खादितं मया, सन्तस्स भिक्खुस्स सयं अदासहं.
८१३. ‘‘‘तुय्हं न्विदं इस्सरियं अथो मम’, इतिस्सा सस्सु परिभासते ममं;
लेड्डुं गहेत्वा पहारं अदासि मे, ततो चुता कालकताम्हि देवता.
८१४. ‘‘तदेव कम्मं कुसलं कतं मया, सुखञ्च कम्मं अनुभोमि अत्तना;
देवेहि सद्धिं परिचारयामहं, मोदामहं कामगुणेहि पञ्चहि.
८१५. ‘‘तदेव कम्मं कुसलं कतं मया, सुखञ्च कम्मं अनुभोमि अत्तना;
देविन्दगुत्ता तिदसेहि रक्खिता, समप्पिता कामगुणेहि पञ्चहि.
८१६. ‘‘एतादिसं पुञ्ञफलं अनप्पकं, महाविपाका मम उच्छुदक्खिणा;
देवेहि सद्धिं परिचारयामहं, मोदामहं कामगुणेहि पञ्चहि.
८१७. ‘‘एतादिसं पुञ्ञफलं अनप्पकं, महाजुतिका मम उच्छुदक्खिणा;
देविन्दगुत्ता तिदसेहि रक्खिता, सहस्सनेत्तोरिव नन्दने वने.
८१८. ‘‘तुवञ्च भन्ते अनुकम्पकं विदुं, उपेच्च वन्दिं कुसलञ्च पुच्छिसं;
ततो ते उच्छुस्स अदासिं खण्डिकं, पसन्नचित्ता अतुलाय पीतिया’’ति.
सेसं वुत्तसदिसमेवाति.
उच्छुविमानवण्णना निट्ठिता.