४. निस्सयवारवण्णना

३२९-३३७. निस्सयवारे कुसलं धम्मं निस्सायाति कुसलं धम्मं पतिट्ठट्ठेन निस्सयं कत्वाति अत्थो. सेसमेत्थ पच्चयवारे वुत्तनयेनेव वेदितब्बं. अवसाने पनस्स ‘‘पच्चयत्तं नाम निस्सयत्तं, निस्सयत्तं नाम पच्चयत्त’’न्ति इदं उभिन्नम्पि एतेसं वारानं अत्थतो निन्नानाकरणभावदस्सनत्थं वुत्तं. अत्थतो हि एतेपि पटिच्चसहजाता विय निन्नानाकरणा. एवं सन्तेपि अञ्ञमञ्ञस्स अत्थनियमनत्थं वुत्ता. अविज्जापच्चया सङ्खारातिआदीसु हि अनिस्साय वत्तमानं नानाक्खणिकम्पि ‘‘पच्चया उप्पज्जती’’ति वुत्तं. अञ्ञमञ्ञं अल्लीयित्वा ठितकट्ठादीसु च एकं एकस्स निस्सयपच्चयो न होति, तथा उपादारूपं महाभूतस्स निस्सयपच्चयो न होतियेव. इति पच्चयवारेन निस्सयपच्चयभावं निस्सयवारेन च पच्चयाति वुत्तस्स सहजातपुरेजातभावं नियमेतुं उभोपेते वुत्ता. अपिच तथा बुज्झनकानं अज्झासयवसेन देसनाविलासेन निरुत्तिपटिसम्भिदापभेदजाननवसेन चापि एते उभोपि वुत्ताति.

निस्सयवारवण्णना.