२. सहजातवारवण्णना

२३४-२४२. सहजातवारे कुसलं धम्मं सहजातोति कुसलं धम्मं पटिच्च तेन सहजातो हुत्वाति अत्थो. सेसमेत्थ पटिच्चवारे वुत्तनयेनेव वेदितब्बं. अवसाने पनस्स ‘‘पटिच्चत्तं नाम सहजातत्तं, सहजातत्तं नाम पटिच्चत्त’’न्ति इदं उभिन्नम्पि एतेसं वारानं अत्थतो निन्नानाकरणभावदस्सनत्थं वुत्तं. अत्थतो हि एते द्वेपि निन्नानाकरणा. एवं सन्तेपि अञ्ञमञ्ञस्स अत्थनियमनत्थं वुत्ता. ‘‘चक्खुञ्च पटिच्च रूपे चा’’तिआदीसु हि असहजातम्पि पटिच्च उप्पज्जतीति वुच्चति. सहजातम्पि च उपादारूपं भूतरूपस्स पच्चयो न होति. इति पटिच्चवारेन सहजातपच्चयभावं, सहजातवारेन च पटिच्चाति वुत्तस्स सहजातभावं नियमेतुं उभोपेते वुत्ता. अपिच तथा बुज्झनकानं अज्झासयवसेन देसनाविलासेन निरुत्तिपटिसम्भिदाप्पभेदजाननवसेन चापि एते उभोपि वुत्ताति.

सहजातवारवण्णना निट्ठिता.