१. सङ्घभेदकसुत्तवण्णना

२४३. पञ्चमस्स पठमे अपि नु तं, आनन्द, अधिकरणन्ति विवादाधिकरणादीसु अञ्ञतरं अधिकरणं भिक्खुसङ्घस्स उप्पज्जि, सत्था तस्स वूपसन्तभावं पुच्छन्तो एवमाह. कुतो तं, भन्तेति, भन्ते, कुतो किन्ति केन कारणेन तं अधिकरणं वूपसमिस्सतीति वदति. केवलकप्पन्ति सकलं समन्ततो. सङ्घभेदाय ठितोति सङ्घेन सद्धिं वादत्थाय कथितं पटिकथेन्तोव ठितो. तत्रायस्माति तस्मिं एवं ठिते आयस्मा अनुरुद्धो. न एकवाचिकम्पि भणितब्बं मञ्ञतीति ‘‘मा, आवुसो, सङ्घेन सद्धिं एवं अवचा’’ति एकवचनम्पि वत्तब्बं न मञ्ञति. वोयुञ्जतीति अनुयुञ्जति अनुयोगं आपज्जति. अत्थवसेति कारणवसे. नासेस्सन्तीति उपोसथप्पवारणं उपगन्तुं अदत्वा निक्कड्ढिस्सन्ति. सेसं पाळिवसेनेव वेदितब्बं.