३. भद्दियसुत्तवण्णना
१९३. ततिये उपसङ्कमीति भुत्तपातरासो हुत्वा मालागन्धविलेपनं गहेत्वा भगवन्तं वन्दिस्सामीति उपसङ्कमि. मा अनुस्सवेनातिआदीसु अनुस्सववचनेन मम कथं मा गण्हथाति इमिना नयेन अत्थो वेदितब्बो. सारम्भोति करणुत्तरियलक्खणो सारम्भो. अलोभादयो लोभादिपटिपक्खवसेन वेदितब्बा. कुसलधम्मूपसम्पदायाति कुसलधम्मानं सम्पादनत्थाय, पटिलाभत्थायाति वुत्तं होति. इमे चेपि, भद्दिय, महासालाति पुरतो ठिते सालरुक्खे दस्सेन्तो एवमाह. सेसमेत्थ हेट्ठा वुत्तनयत्ता उत्तानत्थत्ता च सुविञ्ञेय्यमेव. सत्थरि पन देसनं विनिवट्टेन्ते भद्दियो सोतापन्नो जातोति.