८. दक्खिणसुत्तवण्णना
७८. अट्ठमे दक्खिणाविसुद्धियोति दानसङ्खाताय दक्खिणाय विसुज्झनकारणानि. दायकतो विसुज्झतीति महप्फलभावेन विसुज्झति, महप्फला होतीति अत्थो. कल्याणधम्मोति सुचिधम्मो. पापधम्मोति लामकधम्मो. दायकतो विसुज्झतीति एत्थ वेस्सन्तरमहाराजा कथेतब्बो. सो हि जूजकब्राह्मणस्स दारके दत्वा महापथविं कम्पेसि. पटिग्गाहकतो विसुज्झतीति एत्थ कल्याणीनदीमुखद्वारवासी केवट्टो कथेतब्बो. सो किर दीघसुमत्थेरस्स तिक्खत्तुं पिण्डपातं दत्वा मरणमञ्चे निपन्नो ‘‘अय्यस्स मं दीघसुमत्थेरस्स दिन्नपिण्डपातो उद्धरती’’ति आह. नेव दायकतोति एत्थ वड्ढमानवासी लुद्दको कथेतब्बो. सो किर पेतदक्खिणं देन्तो एकस्स दुस्सीलस्सेव तयो वारे अदासि. ततियवारे ‘‘अमनुस्सो दुस्सीलो मं विलुम्पती’’ति विरवि. एकस्स सीलवतो भिक्खुनो दत्वा पापितकालेयेवस्स पापुणि. दायकतो चेव विसुज्झति पटिग्गाहकतो चाति एत्थ असदिसदानं कथेतब्बन्ति.