६. कुसिनारसुत्तवण्णना

७६. छट्ठे उपवत्तनेति पाचीनगताय सालपन्तिया उत्तरेन निवत्तित्वा ठिताय वेमज्झट्ठाने. अन्तरेन यमकसालानन्ति द्विन्नं सालरुक्खानं अन्तरे. कङ्खाति द्वेळ्हकं. विमतीति विनिच्छितुं असमत्थता. ‘‘बुद्धो नु खो न बुद्धो नु खो, धम्मो नु खो न धम्मो नु खो, सङ्घो नु खो न सङ्घो नु खो, मग्गो नु खो न मग्गो नु खो, पटिपदा नु खो न पटिपदा नु खो’’ति यस्स संसयो उप्पज्जेय्य, तं वो वदामि पुच्छथ, भिक्खवेति अयमेत्थ सङ्खेपत्थो. सत्थुगारवेनपि न पुच्छेय्याथाति ‘‘मयं सत्थु सन्तिके पब्बजिम्ह, चत्तारो पच्चयापि नो सत्थु सन्तकाव. ते मयं एत्तकं कालं कङ्खं अकत्वा न अरहाम अज्ज पच्छिमे काले कङ्खं कातु’’न्ति सचे एवं सत्थरि गारवेन न पुच्छथ. सहायकोपि, भिक्खवे, सहायकस्स आरोचेतूति तुम्हाकं यो यस्स भिक्खुस्स सन्दिट्ठो सम्भत्तो, सो तस्स आरोचेतु, अहं एकस्स भिक्खुस्स कथेस्सामि, तस्स कथं सुत्वा सब्बे निक्कङ्खा भवथाति दस्सेति. एवं पसन्नोति एवं सद्दहामि अहन्ति अत्थो. ञाणमेवाति निक्कङ्खभावपच्चक्खकरणञाणंयेव एत्थ तथागतस्स, न सद्धामत्तन्ति अत्थो. इमेसञ्हि, आनन्दाति इमेसं अन्तोसाणियं निसिन्नानं पञ्चन्नं भिक्खुसतानं. यो पच्छिमकोति यो गुणवसेन पच्छिमको, आनन्दत्थेरंयेव सन्धायाह.