६०. आहा
आधारेचेति अनुवुत्तिया एत्थ चकारतो ‘यथापत्तञ्चे’ति सम्बन्धा वुत्तन्ति सेसो. एवं न कुतोचि अपकस्सनं सियाति एवमाधारादिके अनुवत्तमाने सति कुतोचि आधारादितो अपकस्सनं विसुं करणं न सियाति अत्थो. तथा सति हेट्ठा सुत्तेनेकयोगमेव करेय्याति अधिप्पायो. भावकम्मेसूति सम्बज्झतेति योजना.
बहुलस्स भावो कम्मंवाति बह्वत्थादानमेवात्र बहुलसद्दस्स पवत्तिनिमित्तं भावो कम्मंचेति तत्थ पच्चयो. केचीति पाणिनिये येव सन्धायाह. तस्सापि भूतेयेव पवत्तिमुपदिसति ‘सोपि’च्चादि
ना. भिज्जमानन्ति पच्चमानं. पररूपेन पस्सिन्नोति योजना. केचिति तेयेव. ‘‘मतिबुद्धिपूजत्थेहि चे’’ति (३-२-१८८) तेसं सुत्ते चसद्दाकड्ढिते दस्सेति ‘यथा’तिआदिना. अक्कोच्छि तन्ति कम्मे विग्गहमाह, तन्ति कम्मपदं, एवमुपरिपि चुरादिणिलोपे ‘‘निमित्ताभावे नेमित्तिकस्साप्यभावो’’त्याकारनिवत्ति. कसिरयं गत्याद्यने कत्थो, कट्ठंत्यत्र किमत्थोति आह- ‘एत्थ हिंसत्थो’ति.
हेतुनोति दुक्खफलस्स हेतुनो अग्यादिनो. कट्ठसद्दस्स फलहेतुभूते अग्यादिके वत्तमाने एवं होतु फलेवत्तमाने कथन्ति आह- ‘यदापना’तिआदि. कोधातिको इध.