७. ध्यादि

पुब्बे किरियानिस्सयेन [कारकनिस्सयेन (पोत्थके)] दुतियाय विहितत्ता आह ‘इदानि’च्चादि, धिसद्दस्स अत्थप्पधान निद्देसेन वा आदिसद्देन वा ‘हा देवदत्त’न्तिपि होति, हा देवदत्तदुक्खन्ति तु दुक्खेन योगा देवदत्तेन न युत्तो होतीति पठमावामन्तणे. ननुच अन्तरासद्देन योगे यथाराजगहनालन्दाहि दुतिया [(तथा)] अन्तरा च राजगहं अन्तरा च ना लन्द(न्ति तथा) अन्तरामग्गेति एत्थ मग्गतोपि [अन्तरामग्गतोपि] कस्मा न दुतियाति तेनायोगा, येसञ्हि तंमज्झं ते तेन युज्जन्तीति तेहियेव दुतिया, अथवाब्भुपगतेपि तंयोगे तंसम्बन्धीयेव मग्गोति मुख्यत्ता ततो [सब्बस्स (पोत्थके)] न दुतिया, अत्रापि छट्ठीयेव पप्पोति अन्तरा तञ्च मञ्च कमण्डलुइति, तव मम मज्झे कमण्डलुत्यत्थो, अथ कमण्डलुसद्दतो दुतिया कस्मा न भवति सतीप्यन्तरेन योगे तस्स पधानत्ता, तथाहि कमण्डलुनो सकत्था पवत्ति, तुम्हम्हानन्तु परत्था-कमण्डलुविसेसनत्तेन तेसं पवत्तत्ता, तत्र कमण्डलुनो सकत्थे वत्तमानत्ता पधानत्तेनावतत्ता पाटिपदिकतो अच्चुतत्ता परत्ता पठमेव भवतीति जीनिन्दबुद्धिन्यास. निन्दादि लक्खणस्स सम्बन्धस्स सब्भावा सब्बत्थ सम्बन्धछट्ठिया सम्पत्तायं वचनं, आकतिगणो-यं.