२३२. अपा

नेनाति नकारेन, पदसञ्ञाविधाय कवचनाभावेपीति पाणिनि यानमिव स्यादित्याद्यन्तानं पदसञ्ञाविधायकस्स सुत्तस्स अभावेपि, अन्वत्थवसेन पदन्ति गय्हमाने अतिप्पसङ्गोपि सियाति आह-‘रुळ्हियावातिप्पसङ्गा भावो’ति, आख्यातं साब्ययकारक विसेसनं वाक्यन्ति केचि, एकाख्यातिकं वाक्यन्त्यपरे, तं सब्बं एकतो सङ्गहेत्वा ‘पदसमूहो वाक्य’न्ति वुत्तिकारेन वुत्तन्ति दस्सेतुमाह- ‘साब्यये’च्चादि, आख्यातं त्याद्यन्तमाहु, अब्ययमसङ्ख्यं, आख्यातं साब्ययं सकारकं सविसेसनञ्च वाक्येसञ्ञं भवतीत्यत्थो, विसेसनन्ति कारकविसेसनस्स किरिया विसेसनस्स च सामञ्ञेन गहणं, साब्ययं-सद्धिं वचति, सकारकं ओदनं पचति देवदत्तो पचति, सकारकविसेसनं-मुदुं विसदमोदनम्पचति, दस्सनीयो देवदत्तो पचति, सकिरियाविसेसनं- मुदुं पचति, मन्दं पचति, पदसमूहो वाक्यन्ति वुत्ते अयम्पि अधिप्पायविसेसोवसीयतीति वत्तुमाह-वत्तु’मिच्चादि, यथेच्चादिना अनेकाख्याति कम्पि गुणप्पधानभावे नोपकारतो वाक्यमेकम्भवति… पद समूहो वाक्यन्ति वुत्तत्ताति वदति, यथा वाक्यनानत्तन्ति सम्बन्धो. इहापीति वत्तुमिच्छितत्थेत्यादोपि.