२३३. योनं
हिग्गहणे पञ्चमीहिस्सापि गहणम्भवेय्याति सुत्ते ‘अपञ्चम्या’ति वुत्तं, तुम्हेहि पुञ्ञं पसुतं अनप्पकन्ति गाथापादे तुम्हेहितिआदिसू तत्ता न वोआदेसो, तुम्हे तिट्ठथ नगरेति पुब्बवाक्यतो वाक्यन्तरत्ता एकवाक्यता नत्थि, तुम्हे विय दिय दिस्सन्ति अम्हे विय दिस्सन्तीति विग्गय्ह ‘दिस-पेक्खणे’ इच्चस्मा ‘‘समानञ्ञभवन्तयादि तूपमाना दिसा कम्मे रीरिक्खका’’ति (५-४३) कप्पच्चये ‘‘नते कानुबन्धनागमेसू’’ति (५-८५) एत्ताभावे ‘‘स्यादिस्यादिनेकत्थ’’न्ति (३-१) समासे च ‘एकत्थतायं’’ति (२-११९) विभत्तिलोपे च ‘‘सब्बादीनमा’’ति (३-८६) आ ‘तुम्हादिसान’मिच्चादि.