२०५. न्त
ननु न्तन्तूनन्ति तदन्ता गय्हन्ति पच्चयग्गहणपरिभासाय, तथा सति कारियित्तेन तदन्ताव गय्हन्ति कथं न्तन्तूयेवा त्यासङ्कियाह- तेयेवे’च्चादि, पच्चक्खतायाति [सुतथाय-पञ्चिका] सुतत्ता, बलवत्ता तेयेव कारियित्तेन गय्हन्तीति सम्बन्धो, न तदन्ता, दुब्बलाति ब्यतिरेकं वत्वा दुब्बलत्ते कारणमाह- ‘अनुमितत्ता’ति, अनुमितत्तं साधेतुमाह- ‘अनुमिताहि’च्चादि, भविभत्तीनन्ति पाठो युत्त तरो, तस्स अन्तादेसे अकारेति सम्बन्धो.