४४. वन

ठानिनमासिलिस्स गच्छति पवत्ततीति आगमो नाम, को-यमेत्थ ठानीति आह-‘सरस्साति, सुत्ते अनुवत्तस्स च अविज्जमानत्ता ‘सरस्सा’ति कुतो लब्भतीति चोदेति ‘ननु चे’त्यादिना. आगमसुतिया वनादीनं ठानिसुतिया अभावेपि सामत्थिया ब्यञ्जनस्स वा आगमो सिया सरस्स वा, यदि ब्यञ्जनस्स वा सिया (न) ‘‘पदादीनं क्वची’’ति (५-९२) सुत्तित माचरियेन, तस्मा तदेव ञापेति ‘सरो येवेत्थ ठानी भवितुमरहती’ति. वुच्चतेच्चादिना परिहारमाह, निपुब्बा पदिस्मा अनप्पच्चये ‘‘पदादीनं क्वची’’ति युकअन्तावयवो ‘‘तवग्गवरना’’दिना (१-४८) ये दस्स जो ‘‘वग्गल सेहिते’’ति (१-४९) (यस्स जो) निपज्जनं, मानन्तत्यादीसूति अधिकाराति ‘‘क्यो भावकम्मेस्वपरोक्खेसु मानन्तत्यादीसू’’ति (५-१७) इतो मानन्तत्यादीसुति अधिकारा, पच्चयन्तरेति मानन्तत्यादीतो अञ्ञस्मिं पच्चये, कच्चायनेन ‘अतिप्पगोखोतावा’ति साधनत्थं ‘‘क्वचि ओ ब्यञ्जने’’ति ओकारागमो गकारागमो च सुत्तन्तरेन विहितो, तं पकारन्तरेन साधेतुं वुत्तियं-‘अतिप्पगो खो तावा’ति यं वुत्तं तं दस्सेतुं ‘अतिप्पा’तिआदि वुत्तं.