३७. एओ
ननु ‘‘वितिस्सेवे वा’’ति (१-३६) वोत्यनुवत्तिय अवण्णे एओनं वो होतीति च सक्का विञ्ञातुं, तथा सति ‘अवण्णे क्वचि वो होती’’ति वत्तब्बं ‘अहोति वा’ति कस्मा वुत्तन्ति चोदनमासङ्कियाह-‘ओकारस्सपि’च्चादि, ठानिभावेन निद्दिट्ठत्ताति ‘‘एओन’’न्ति (१-३१) वकारादेसस्स विज्जमानत्ता वकारादेसम्पति पुन ओकारो ठानिभावेन निद्दिसितब्बो न सियाति अधिप्पायेनाह, न निमित्तन्ति एओनं वकारादेसत्थं अवण्णो कारणं न होतीति अत्थो, अञ्ञथाति अवण्णस्स निमित्तत्ते, ओकारं न पठेय्याति सम्बन्धो, मकारागमे’याच कमागते अग्गमक्खायती’ति, स्वे भवन्ति विग्गय्ह तनप्पच्चये तद्धितवुत्तियं विभत्तिया ‘‘एकत्थतायं’’ति (२-११९) लोपे अकारादेसे दीघेच स्यादिम्हि स्वातनं द्वित्ते हिय्यत्तनं. स्वातनन्तिआदीसु निच्चं, इध नहोति परेच न विजानन्तीति.