३६. वितिस्स

इतिसद्दो-नुकरणं. निपातस्स पकतिविया-नुकरणं भवति, अनुकरणञ्च द्विधा असाधुसद्दरूपं साधुसद्दरूपन्ति, तेसु भारवाहको कोचि तेन पीळितो ‘अहो भारो’ति वत्तब्बे सत्तिवेकल्ला ‘अहो बाल’ इच्चाह, तंसमीपवत्ती ‘किमयमाहे’ति केनचि पुट्ठो समानो ‘अहो बाल इच्चयमाहे’ति वदति, इधमसाधुसद्दरूपं, इतीति पन साधुसद्दरूपं, तस्मा ततो-नुकारियेनात्थेन सात्थकत्ता ठानसम्बन्धे छट्ठी.