२३. सङ्केतो

वचनारम्भस्स फलमाह-‘अनुबन्धोति यं वुत्तं’त्यादि, वुत्तियं ‘‘योनवयवभूतो सङ्केतो’’ति सामञ्ञेन वुत्तेपि ‘‘भासिस्सं मागधं सद्दलक्खण’’न्ति सद्दलक्खणा भिधानप्पकरणतो सद्दस्सानवयवभूतोति विञ्ञायतेति दस्सेतुमाह-‘कस्स’त्यादिल्तुप्पच्चये लकारो उदाहरणं, पकतियादि समुदायस्सातिआदिवाक्यस्स साप्पायमत्थं विवरितुं ‘एवमञ्ञते’च्चादि वुत्तं, केचि सद्दसत्थकाराति पाणिनिं सन्धायाह, वचनन्ति ‘‘तस्स लोपो’’ति (१-३-९) वचनं, पयोगासमवायिताति कत्ताइच्चादिप्पयोगे असमवायिता अप्पयोगिताति अधिप्पायो, एवम्पिस्स लोपो वसेयो… अनुपुब्बो बन्धिविनासत्थोति आहु उच्चारितपधंसित्ता अनुबन्ध्यते विनस्सतेत्यनुबन्धोति इमाय सद्द ब्युप्पत्तियावसेन.