१३. विधि
वचनारम्भयोजनमाह–‘यं विसेसनभावेने’च्चादि, यन्ति अनियमेन ‘‘अतो योनं टाटे’’ति (२-४३) आदीसु अतोतिआदिकं विसेसनभावेन वत्तुमिच्छितं परामसति, तेनाति विसे सनत्तेनु-पादियमानेन यं सद्दनिद्दिट्ठेन अतोतिआदिकेन करणभूतेन, यथाकथञ्चितब्बतोति आदो मज्झे-न्ते वा सब्भावतो येनकेनचि आकारेन अभेदोपचारेन अकारादिविसेसनवतो नामादिनो, तदन्तत्थन्ति तं अतोत्यादि विसेसनमन्ते, नादो न मज्झे यस्स तं तदन्तं, तं अत्थो पयोजनं यस्साति अञ्ञपदत्थो, वत्तायत्ताति वत्तुनो आयत्ता… अत्तावात्तनो वचने पधानन्ति, तस्साति वत्तुनो, साति वचनिच्छा, पयोगानुसा रेनाति जिनवचनानुसारेन, इतीति कारणत्थे निपातो, इमिना कारणेनाति अत्थो, न सब्बत्थप्पसङ्गोति संहितादिविधिम्हि सब्बत्थ तदन्त विधिप्पसङ्गो न होति, तथाहि ‘‘सरो लोपो सरे’’ति (१-२६) एत्थ सरोति विसेसनभावेन वचनिच्छाय सब्भावे सरोति तत्रा’दीनं विसेसनन्ति यथाकथञ्चिसरादिसरमज्झसरन्तानं तत्रादीनं लोपप्पसङ्गे ‘‘विधिब्बिसेसनन्तस्सा’’ति (१-१३) सरन्तस्सपसङ्गो सिया, न ‘‘छट्ठियन्तस्सा’’ति (१-१३) अन्तस्स… छट्ठीनिद्देसाभावा, तथा सति ‘तत्रिमे’तिआदिम्हि ‘इमे’तिआदिना वत्तब्बता आपज्जेय्याति पयोगं नानुसटा नामसियुन्ति न सब्बत्थ तदन्त विधिप्पसङ्गो, तथा ‘‘गतिबोधा’’ (२-४) दिसुत्तादिम्हिपि ‘गमयति माणवकंगामं त्यादिप्पसङ्गोतिआदि च यथायोगमवगन्तब्बं, वुत्तियं ‘‘अतो योनं टाटे’’ति सुत्तोदाहरणं दस्सितं, ‘‘नरा नरे’’ति लक्खियोदाहरणं.