२. दसा

ननु अआदयोति पठमन्तेनुवत्तन्ते कथमेत्थ’तत्था’ति सत्तमीनिद्दिट्ठताति आह-‘तञ्चा’तिआदि, अत्थवसाविभत्तिविपरिणामेनाति अआदयोति पठमन्तस्स‘आदो दसा’त्यनेन सम्बन्धा सम्बज्झमाने चाधारत्थेन भवितब्बन्ति आधारत्थवसेन सत्तमी विभत्तिया परिवत्तनेनाति अत्थो, अत्थवसा सत्तमिया विपरिणामसम्भवायेवसुत्ते अविज्जमानेपि‘तत्था’ति वुत्तियं वुत्तं, आदोदसन्नमनञ्ञत्थपवत्तिसम्भवतो तेसं अआदयो विसयभावेनपि सक्का परिकप्पेतुन्ति वुत्तं-‘तेसु विसयभूतेसू’ति, निद्धारणत्थोपि युज्जतेव… वण्णसमुदायतो तदेकदेसभूतान मादो वण्णानं दससङ्ख्यागुणेन निद्धारियमानत्ता, आदिम्हि दस वण्णाति वुत्ते अवुत्तानम्पि अवस्सं वत्तब्बानं ऊनपूरणत्थमज्झाहारो होतीति वुत्तं- अवट्ठिता निद्दिट्ठा वा’ति, एकादीन मट्ठारसन्तानं सङ्ख्यानं सङ्ख्येय्ये वत्तनतो आह-‘दससङ्ख्याय परिच्छिन्नत्ता’ति, गय्हुपगानं रस्सए ओवण्णानम्पि कच्चायने विय अपरिच्चागा अनूना, अगय्हुपगानं तदञ्ञेसं केसञ्चि सरानं परिच्चगा अनधिका, दससद्दस्स सङ्ख्येय्य वुत्तित्ता दसन्नम्पि अधिकतवण्णानञ्ञत्ता वुत्तं-‘दसन्नम्पी’तिआदि, सयं पुब्बा’राज=चित्तियं’तीस्मा क्विम्हि अन्तलोपे समासे च तदमिनादित्ता निरुत्तिनयेन वा सरसद्दो निप्फज्जतीति, ‘सर-गतिहिं साचिन्तासु’ इच्चस्मा अप्पच्चयेन वा निप्पज्जतीति दस्सेतुमाह=‘सयं राजन्ती’तिआदि.