১. পঠমসিক্খাপদং

৮৮৩. তেন সমযেন বুদ্ধো ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে. তেন খো পন সমযেন সম্বহুলা [মহাৰ. ৩৫০] ভিক্খুনিযো অচিরৰতিযা নদিযা ৰেসিযাহি সদ্ধিং নগ্গা একতিত্থে নহাযন্তি. ৰেসিযা তা ভিক্খুনিযো উপ্পণ্ডেসুং – ‘‘কিং নু খো নাম তুম্হাকং, অয্যে, দহরানং [দহরানং দহরানং (সী.)] ব্রহ্মচরিযং চিণ্ণেন, ননু নাম কামা পরিভুঞ্জিতব্বা! যদা জিণ্ণা ভৰিস্সথ তদা ব্রহ্মচরিযং চরিস্সথ. এৰং তুম্হাকং উভো অত্থা পরিগ্গহিতা ভৰিস্সন্তী’’তি. ভিক্খুনিযো ৰেসিযাহি উপ্পণ্ডিযমানা মঙ্কূ অহেসুং. অথ খো তা ভিক্খুনিযো উপস্সযং গন্ত্ৰা ভিক্খুনীনং এতমত্থং আরোচেসুং. ভিক্খুনিযো ভিক্খূনং এতমত্থং আরোচেসুং. ভিক্খূ ভগৰতো এতমত্থং আরোচেসুং. অথ খো ভগৰা এতস্মিং নিদানে এতস্মিং পকরণে ধম্মিং কথং কত্ৰা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘তেন হি, ভিক্খৰে, ভিক্খুনীনং সিক্খাপদং পঞ্ঞপেস্সামি দস অত্থৰসে পটিচ্চ – সঙ্ঘসুট্ঠুতায…পে… ৰিনযানুগ্গহায. এৰঞ্চ পন, ভিক্খৰে, ভিক্খুনিযো ইমং সিক্খাপদং উদ্দিসন্তু –

৮৮৪. ‘‘যা পন ভিক্খুনী নগ্গা নহাযেয্য, পাচিত্তিয’’ন্তি.

৮৮৫. যা পনাতি যা যাদিসা…পে… ভিক্খুনীতি…পে… অযং ইমস্মিং অত্থে অধিপ্পেতা ভিক্খুনীতি.

নগ্গা নহাযেয্যাতি অনিৰত্থা ৰা অপারুতা ৰা নহাযতি, পযোগে দুক্কটং. নহানপরিযোসানে আপত্তি পাচিত্তিযস্স.

৮৮৬. অনাপত্তি অচ্ছিন্নচীৰরিকায ৰা নট্ঠচীৰরিকায ৰা, আপদাসু, উম্মত্তিকায, আদিকম্মিকাযাতি.

পঠমসিক্খাপদং নিট্ঠিতং.