অমনুস্সিকাবাধকথা

অমনুস্সিকাবাধকথাযং ‘‘অনুজানামি, ভিক্খৰে, অমনুস্সিকাবাধে আমকমংসং আমকমংসলোহিত’’ন্তি (মহাৰ. ২৬৪) ৰচনতো যস্স ভিক্খুনো আমকমংসং খাদিতস্স আমকলোহিতং পিৰিতস্স সো অমনুস্সাবাধো পটিপ্পস্সম্ভতি, তস্স অনাপত্তি. তত্থ আমকমংসঞ্চ খাদি, আমকলোহিতঞ্চ পিৰীতি ন তং ভিক্খু খাদি, ন পিৰি, অমনুস্সো খাদিত্ৰা চ পিৰিত্ৰা চ পক্কন্তো. তেন ৰুত্তং ‘‘তস্স সো অমনুস্সিকাবাধো পটিপ্পস্সম্ভী’’তি.