৮. সন্নিধিকারকসিক্খাপদৰণ্ণনা

২৫৩. অপরজ্জু সন্নিধি নাম হোতীতি অত্থো. অজ্জ পটিগ্গহিতন্তি ন কেৰলং পটিগ্গহিতমেৰ, অথ খো উগ্গহিতকম্পি, তেনেৰ অট্ঠকথাযং ‘‘পটিগ্গণ্হাতি, আপত্তি দুক্কটস্সাতি এৰং সন্নিধিকতং যং কিঞ্চি যাৰকালিকং ৰা যামকালিকং ৰা অজ্ঝোহরিতুকামতায গণ্হন্তস্স পটিগ্গহণে তাৰ আপত্তি দুক্কটস্সা’’তি ৰুত্তং. যদি তং পঠমমেৰ পটিগ্গহিতং, ‘‘পটিগ্গহণে তাৰা’’তি ন ৰত্তব্বং, তস্মা ৰেদিতব্বমেতং ‘‘অত্তনো কালে গহিতং অজ্জ পটিগ্গহিত’ন্তি ৰুত্ত’’ন্তি.

এত্থাহ – যথা পঞ্চ ভেসজ্জানি উগ্গহিতকানি অনধিপ্পেতানি. সত্তাহাতিক্কমে অনাপত্তি অনজ্ঝোহরণীযত্তা, তথা ইধাপি উগ্গহিতকং নাধিপ্পেতন্তি? এত্থ ৰুচ্চতি – ভেসজ্জসিক্খাপদে (পারা. ৬১৮ আদযো) উগ্গহিতকং নাধিপ্পেতন্তি যুত্তং অত্তনো কালাতিক্কমনমত্তেন তত্থ আপত্তিপ্পসঙ্গতো. এত্থ ন যুত্তং অত্তনো কালাতিক্কমনমত্তেন আপত্তিপ্পসঙ্গাভাৰতো. অজ্ঝোহরণেনেৰ হি এত্থ আপত্তীতি অধিপ্পাযো, তস্মা অনুগণ্ঠিপদমতেন অজ্জ উগ্গহেত্ৰা পুনদিৰসে ভুঞ্জন্তো দ্ৰে আপত্তিযো আপজ্জতি.

তত্রাযং ৰিচারণা – অত্তনা ভুঞ্জিতুকামো অজ্জ উগ্গহেত্ৰা পুনদিৰসে ভুঞ্জতি, দ্ৰে আপত্তিযো আপজ্জতি. সামণেরাদীনংযেৰ অত্থায উগ্গহেত্ৰা গহিতং পুনদিৰসে পটিগ্গহেত্ৰা ভুঞ্জন্তো আপত্তিযা ন কারেতব্বোতি. পটিগ্গণ্হাতি, আপত্তি দুক্কটস্সাতি এত্থাযমধিপ্পাযো – সচে বেলট্ঠসীসো ৰিয দুতিযততিযাদিদিৰসত্থায অজ্জ পটিগ্গহেত্ৰা সামণেরাদীনং গোপনত্থায দেতি, তস্স পুনদিৰসে অজ্ঝোহরণত্থং পটিগ্গহণে আপত্তি দুক্কটস্সাতি সম্ভৰতি. সযমেৰ সচে তং গোপেত্ৰা ঠপেতি, পুনদিৰসে পতিতং কচৰরং দিস্ৰা ৰিমতিৰসেন ৰা পটিগ্গণ্হতো পটিগ্গহণতোৰ আপত্তি দুক্কটস্সাতি সম্ভৰতি. নো চে পটিগ্গণ্হাতি, তং দুক্কটং নত্থি. ‘‘ইদঞ্হি ‘একং পাদং অতিক্কামেতি, আপত্তি থুল্লচ্চযস্সা’তিআদি ৰিযা’’তি ৰুত্তং. যো পন একপ্পহারেনেৰ দ্ৰেপি পাদে অতিক্কামেতি, তস্স তং থুল্লচ্চযং নত্থি, এৰংসম্পদমিদন্তি ৰেদিতব্বং. এত্থ পটিগ্গহিতভাৰং অৰিজহন্তমেৰ সন্নিধিং জনেতীতি ধম্মসিরিত্থেরো, তং ‘‘পটিগ্গণ্হাতি, আপত্তি দুক্কটস্সা’’তি পাল়িযা ৰিরুজ্ঝতি. কপালেন পীতো পন স্নেহো অব্বোহারিকো. কিঞ্চাপি উণ্হে ওতাপেন্তস্স পগ্ঘরতি, তথাপি ‘‘ভেসজ্জসিক্খাপদে ৰিযা’’তি ৰুত্তং. ইতরথা কপালেন পীতা সপ্পিআদযোপি সত্তাহাতিক্কমে আপত্তিং জনেয্যুন্তি. সযং পটিগ্গহেত্ৰাতি ইধাপি পুব্বে ৰুত্তৰিধিযেৰ. দুদ্ধোতপত্তকথাপি এতেন সমেতি ৰিয. আহারত্থাযাতি কালেপি লব্ভতি. পকতিআমিসেতি কপ্পিযামিসে. সামিসেন মুখেন অজ্ঝোহরতো দ্ৰেতি ‘‘হিয্যো পটিগ্গহিতযামকালিকং অজ্জ পুরেভত্তং সামিসেন মুখেন অজ্ঝোহরতো দ্ৰে পাচিত্তিযানী’’তি লিখিতং. অজ্জ পটিগ্গহিতং যাৰকালিকম্পি হি যামাতিক্কন্তপানকেন সংসট্ঠং সন্নিধিং করোতি. অকপ্পিযমংসেসু মনুস্সমংসে থুল্লচ্চযং, সেসমংসে দুক্কটঞ্চ ৰড্ঢতি.

২৫৫. সত্তাহকালিকং যাৰজীৰিকং আহারত্থাযাতি কালেপি দুক্কটমেৰ সন্নিধিং অনাপজ্জনতোতি কেচি. তদহু পটিগ্গহিতং তদহু পুরেভত্তং ৰট্টতীতি চে? ন, পাল়িযম্পি অট্ঠকথাযম্পি ৰিসেসস্স নত্থিতায. ভেসজ্জসিক্খাপদে পুরেভত্তং যথাসুখং পরিভুঞ্জনং ৰুত্তন্তি চে? আহারে সপ্পিআদি সঙ্গহং যাতি, তেন তগ্গতিকৰসেন ৰুত্তং, ন ভেসজ্জৰসেন ৰুত্তন্তি উপতিস্সো.

সন্নিধিকারকসিক্খাপদৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.