১. নচ্চগীতসুত্তৰণ্ণনা
১১৫১. সঙ্খেপতো ‘‘সব্বপাপস্স অকরণ’’ন্তিআদিনযপ্পৰত্তং (দী.নি. ২.৯০; ধ.প. ১৮৩) ভগৰতো সাসনং অচ্চন্তছন্দরাগপৰত্তিতো নচ্চাদীনং দস্সনং ন অনুলোমেতীতি আহ ‘‘সাসনস্স অননুলোমত্তা’’তি. অত্তনা পরেহি চ পযোজিযমানং পযোজাপিযমানঞ্চ এতেনেৰ নচ্চ-সদ্দেন গহিতং, তথা গীতৰাদিতসদ্দেহি চাতি আহ – ‘‘নচ্চননচ্চাপনাদিৰসেনা’’তি. আদি-সদ্দেন গাযন-গাযাপন-ৰাদন-ৰাদাপনাদীনি সঙ্গণ্হাতি. দস্সনেন চেত্থ সৰনম্পি সঙ্গহিতং ৰিরূপেকসেসনযেন. যথাসকং ৰিসযস্স আলোচনসভাৰতায ৰা পঞ্চন্নং ৰিঞ্ঞাণানং সৰনকিরিযাযপি দস্সনসঙ্খেপসব্ভাৰতো ‘‘দস্সনা’’ইচ্চেৰ ৰুত্তং. অৰিসূকভূতস্স গীতস্স সৰনং কদাচি ৰট্টতীতি আহ – ‘‘ৰিসূকভূতা দস্সনা চা’’তি. তথা হি ৰুত্তং পরমত্থজোতিকায খুদ্দকঅট্ঠকথায (খু. পা. অট্ঠ. ২.পচ্ছিমপঞ্চসিক্খাপদৰণ্ণনা) – ‘‘ধম্মূপসংহিতং গীতং ৰট্টতি, গীতূপসংহিতো ধম্মো ন ৰট্টতী’’তি.