৬. তস্সপাপিযসিকাকথা
২০৭. অসুচীতি এত্থ নত্থি সুচীনি কাযৰচীকম্মানি এতস্সাতি অসুচীতি ৰচনত্থং দস্সেন্তো আহ ‘‘অসুচীহি কাযৰচীকম্মেহি সমন্নাগতো’’তি. এসেৰ নযো অলজ্জীতি এত্থাপি. সানুৰাদোতি এত্থ অনুৰাদউপৰাদসদ্দানং পরিযাযত্তা ৰুত্তং ‘‘সউপৰাদো’’তি. ইতি পঞ্চাতি ইমানি পঞ্চ অঙ্গানি. এত্থাতি তস্সপাপিযসিককম্মে. ইদন্তি কম্মং ৰুচ্চতীতি সম্বন্ধো. হীতি ৰিত্থারো. যো পুগ্গলো পাপিযোতি যোজনা. পাপুস্সন্নতাযাতি লামকুস্সন্নতায. ইমিনা অযঞ্চ পাপো অযঞ্চ পাপো, অযমিমেসং ৰিসেসেন পাপোতি পাপিযোতি চ পাপানং অতিসযেন পাপোতি পাপিযোতি চ ৰচনত্থো দস্সিতো. তস্সাতি পুগ্গলস্স. ইমিনা তস্স পাপিযস্স কত্তব্বং তস্সপাপিযসিকং, তমেৰ কম্মং তস্সপাপিযসিককম্মন্তি ৰচনত্থং দস্সেতি. কেসুচি পোত্থকেসু যকারে দ্ৰেভাৰো অত্থি, সো অযুত্তোযেৰ. ‘‘যেভুয্যসিকা’’তি এত্থ যকারে দ্ৰেভাৰস্স দস্সনতো এত্থাপি দ্ৰেভাৰো যুত্তো ভৰেয্যাতি লিখন্তীতি দট্ঠব্বং.