৭. ৰস্সসুত্তৰণ্ণনা

১৯৭. সত্তমে উতুসমুট্ঠানন্তি ৰস্সিকে চত্তারো মাসে উপ্পন্নং. অকালেপীতি চিত্তৰেসাখমাসেসুপি. ৰস্সৰলাহকদেৰপুত্তানঞ্হি অত্তনো রতিযা কীল়িতুকামতাচিত্তে উপ্পন্নে অকালেপি দেৰো ৰস্সতি. তত্রিদং ৰত্থু – একো কির ৰস্সৰলাহকদেৰপুত্তো ৰাকরকুটকৰাসিখীণাসৰত্থেরস্স সন্তিকং গন্ত্ৰা ৰন্দিত্ৰা অট্ঠাসি. থেরো ‘‘কোসি ত্ৰ’’ন্তি পুচ্ছি. অহং, ভন্তে, ৰস্সৰলাহকদেৰপুত্তোতি. তুম্হাকং কির চিত্তেন দেৰো ৰস্সতীতি. আম, ভন্তেতি. পস্সিতুকামা মযন্তি. তেমিস্সথ, ভন্তেতি. মেঘসীসং ৰা গজ্জিতং ৰা ন পঞ্ঞাযতি, কথং তেমিস্সামাতি. ভন্তে, অম্হাকং চিত্তেন দেৰো ৰস্সতি, তুম্হে পণ্ণসালং পৰিসথাতি. ‘‘সাধু, দেৰপুত্তা’’তি পাদে ধোৰিত্ৰা পণ্ণসালং পাৰিসি. দেৰপুত্তো তস্মিং পৰিসন্তেযেৰ একং গীতং গাযিত্ৰা হত্থং উক্খিপি, সমন্তা তিযোজনট্ঠানং একমেঘং অহোসি. থেরো অদ্ধতিন্তো পণ্ণসালং পৰিট্ঠোতি.

ৰস্সসুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.