৩-৪. মহাকোট্ঠিকসুত্তাদিৰণ্ণনা
১৭৩-৪. ততিযে ফস্সাযতনানন্তি এত্থ আকরট্ঠো আযতনসদ্দোতি আহ ‘‘ফস্সাকরান’’ন্তিআদি. ‘‘সুৰণ্ণাযতনং, রজতাযতন’’ন্তিআদীসু আকরোপি ‘‘আযতন’’ন্তি ৰুত্তো, সঞ্জাতিসমোসরণাদিৰসেনপি আযতনট্ঠো লব্ভতিযেৰ. মা-ইতি পটিসেধে নিপাতো. স্ৰাযং ছন্নং ফস্সাযতনানং অসেসং ৰিরাগনিরোধা অত্থঞ্ঞং ৰচনং কিঞ্চীতি সন্ধাযাহাতি আহ ‘‘মা ভণীতি অত্থো’’তি. পঞ্চফস্সাযতনানি নিরুদ্ধানীতি চক্খাদীনঞ্চ তত্থ অভাৰং সন্ধায ৰদতি. ছট্ঠস্সাতি মনাযতনস্স. চতুত্থে নত্থি ৰত্তব্বং.
মহাকোট্ঠিকসুত্তাদিৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.