কুণ্ডলকেসাথেরীৰত্থু
২৪৩. নৰমে চতুক্কেতি ৰীথিচতুক্কে. চতুন্নং সমাহারো চতুক্কং. চারকতোতি বন্ধনাগারতো. উব্বট্টেত্ৰাতি উদ্ধরিত্ৰা.
মুহুত্তমপি চিন্তযেতি মুহুত্তং তঙ্খণম্পি ঠানুপ্পত্তিকপঞ্ঞায তঙ্খণানুরূপং অত্থং চিন্তিতুং সক্কুণেয্য. সহস্সমপি চে গাথা, অনত্থপদসংহিতাতি অযং গাথা দারুচীরিযত্থেরস্স ভগৰতা ভাসিতা, ইধাপি চ সাযেৰ গাথা দস্সিতা. থেরিগাথাসংৰণ্ণনাযং আচরিযধম্মপালত্থেরেনপি কুণ্ডলকেসিত্থেরিযা ৰত্থুম্হি অযমেৰ গাথা ৰুত্তা. ধম্মপদট্ঠকথাযং পন কুণ্ডলকেসিত্থেরিযা ৰত্থুম্হি –
‘‘যো চ গাথাসতং ভাসে, অনত্থপদসংহিতা;
একং ধম্মপদং সেয্যো, যং সুত্ৰা উপসম্মতী’’তি. (ধ. প. অট্ঠ. ১.১০২) –
অযং গাথা আগতা. তংতংভাণকানং কথামগ্গানুসারেন তত্থ তত্থ তথা ৰুত্তন্তি ন ইধ আচরিযস্স পুব্বাপরৰিরোধো সঙ্কিতব্বো.