৭. পঠমআনন্দসুত্তং

৮৩৯. সাৰত্থিনিদানং. অথ খো আযস্মা আনন্দো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা আনন্দো ভগৰন্তং এতদৰোচ –

‘‘কতমা নু খো, ভন্তে, ইদ্ধি, কতমো ইদ্ধিপাদো, কতমা ইদ্ধিপাদভাৰনা, কতমা ইদ্ধিপাদভাৰনাগামিনী পটিপদা’’তি? ‘‘ইধানন্দ, ভিক্খু অনেকৰিহিতং ইদ্ধিৰিধং পচ্চনুভোতি – একোপি হুত্ৰা বহুধা হোতি, বহুধাপি হুত্ৰা একো হোতি…পে… যাৰ ব্রহ্মলোকাপি কাযেন ৰসং ৰত্তেতি – অযং ৰুচ্চতানন্দ, ইদ্ধি’’.

‘‘কতমো চানন্দ, ইদ্ধিপাদো? যো, আনন্দ, মগ্গো যা পটিপদা ইদ্ধিলাভায ইদ্ধিপটিলাভায সংৰত্ততি – অযং ৰুচ্চতানন্দ, ইদ্ধিপাদো.

‘‘কতমা চানন্দ, ইদ্ধিপাদভাৰনা? ইধানন্দ, ভিক্খু ছন্দসমাধিপ্পধানসঙ্খারসমন্নাগতং ইদ্ধিপাদং ভাৰেতি, ৰীরিযসমাধি…পে… চিত্তসমাধি…পে… ৰীমংসাসমাধিপ্পধানসঙ্খারসমন্নাগতং ইদ্ধিপাদং ভাৰেতি – অযং ৰুচ্চতানন্দ, ইদ্ধিপাদভাৰনা.

‘‘কতমা চানন্দ, ইদ্ধিপাদভাৰনাগামিনী পটিপদা? অযমেৰ অরিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো, সেয্যথিদং – সম্মাদিট্ঠি…পে… সম্মাসমাধি – অযং ৰুচ্চতানন্দ, ইদ্ধিপাদভাৰনাগামিনী পটিপদা’’তি. সত্তমং.