১০. আসৰসুত্তং

৪১৬. ‘‘তযোমে, ভিক্খৰে আসৰা. কতমে তযো? কামাসৰো, ভৰাসৰো, অৰিজ্জাসৰো – ইমে খো, ভিক্খৰে, তযো আসৰা. ইমেসং খো, ভিক্খৰে, তিণ্ণন্নং আসৰানং পহানায চত্তারো সতিপট্ঠানা ভাৰেতব্বা.

‘‘কতমে চত্তারো? ইধ, ভিক্খৰে, ভিক্খু কাযে কাযানুপস্সী ৰিহরতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৰিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং; ৰেদনাসু…পে… চিত্তে…পে… ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৰিহরতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৰিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং. ইমেসং খো, ভিক্খৰে, তিণ্ণন্নং আসৰানং পহানায ইমে চত্তারো সতিপট্ঠানা ভাৰেতব্বা’’তি. দসমং.

অমতৰগ্গো পঞ্চমো.

তস্সুদ্দানং –

অমতং সমুদযো মগ্গো, সতি কুসলরাসি চ;

পাতিমোক্খং দুচ্চরিতং, মিত্তৰেদনা আসৰেন চাতি.