১. পঠমপুঞ্ঞাভিসন্দসুত্তং

১০২৭. সাৰত্থিনিদানং. ‘‘চত্তারোমে, ভিক্খৰে, পুঞ্ঞাভিসন্দা কুসলাভিসন্দা সুখস্সাহারা. কতমে চত্তারো? ইধ, ভিক্খৰে, অরিযসাৰকো বুদ্ধে অৰেচ্চপ্পসাদেন সমন্নাগতো হোতি – ইতিপি সো ভগৰা…পে… সত্থা দেৰমনুস্সানং বুদ্ধো ভগৰাতি. অযং পঠমো পুঞ্ঞাভিসন্দো কুসলাভিসন্দো সুখস্সাহারো.

‘‘পুন চপরং, ভিক্খৰে, অরিযসাৰকো ধম্মে অৰেচ্চপ্পসাদেন সমন্নাগতো হোতি – স্ৰাক্খাতো ভগৰতা ধম্মো…পে… পচ্চত্তং ৰেদিতব্বো ৰিঞ্ঞূহীতি. অযং দুতিযো পুঞ্ঞাভিসন্দো কুসলাভিসন্দো সুখস্সাহারো.

‘‘পুন চপরং, ভিক্খৰে, অরিযসাৰকো সঙ্ঘে অৰেচ্চপ্পসাদেন সমন্নাগতো হোতি – সুপ্পটিপন্নো ভগৰতো সাৰকসঙ্ঘো…পে… অনুত্তরং পুঞ্ঞক্খেত্তং লোকস্সাতি. অযং ততিযো পুঞ্ঞাভিসন্দো কুসলাভিসন্দো সুখস্সাহারো.

‘‘পুন চপরং, ভিক্খৰে, অরিযসাৰকো অরিযকন্তেহি সীলেহি সমন্নাগতো হোতি অখণ্ডেহি…পে… সমাধিসংৰত্তনিকেহি. অযং চতুত্থো পুঞ্ঞাভিসন্দো কুসলাভিসন্দো সুখস্সাহারো. ইমে খো, ভিক্খৰে, চত্তারো পুঞ্ঞাভিসন্দা কুসলাভিসন্দা সুখস্সাহারা’’তি. পঠমং.