২. ব্রাহ্মণসুত্তং

১০০৮. সাৰত্থিনিদানং. ‘‘ব্রাহ্মণা, ভিক্খৰে, উদযগামিনিং নাম পটিপদং পঞ্ঞপেন্তি. তে সাৰকং এৰং সমাদপেন্তি – ‘এহি ত্ৰং, অম্ভো পুরিস, কালস্সেৰ উট্ঠায পাচীনমুখো যাহি. সো ত্ৰং মা সোব্ভং পরিৰজ্জেহি, মা পপাতং, মা খাণুং, মা কণ্ডকঠানং [কণ্ডকং ঠানং (পী. ক.)], মা চন্দনিযং, মা ওল়িগল্লং. যত্থ [যত্থেৰ (স্যা. কং.), যানি ৰা (সী.)] পপতেয্যাসি তত্থেৰ মরণং আগমেয্যাসি. এৰং ত্ৰং, অম্ভো পুরিস, কাযস্স ভেদা পরং মরণা সুগতিং সগ্গং লোকং উপপজ্জিস্সসী’’’তি.

‘‘তং খো পনেতং, ভিক্খৰে, ব্রাহ্মণানং বালগমনমেতং [বালানং গমনমেতং (সী.)] মূল়্হগমনমেতং ন নিব্বিদায ন ৰিরাগায ন নিরোধায ন উপসমায ন অভিঞ্ঞায ন সম্বোধায ন নিব্বানায সংৰত্ততি. অহঞ্চ খো, ভিক্খৰে, অরিযস্স ৰিনযে উদযগামিনিং পটিপদং পঞ্ঞপেমি; যা একন্তনিব্বিদায ৰিরাগায নিরোধায উপসমায অভিঞ্ঞায সম্বোধায নিব্বানায সংৰত্ততি.

‘‘কতমা চ সা, ভিক্খৰে, উদযগামিনী পটিপদা; যা একন্তনিব্বিদায…পে… নিব্বানায সংৰত্ততি? ইধ, ভিক্খৰে, অরিযসাৰকো বুদ্ধে অৰেচ্চপ্পসাদেন সমন্নাগতো হোতি – ইতিপি সো ভগৰা অরহং সম্মাসম্বুদ্ধো…পে… সত্থা দেৰমনুস্সানং বুদ্ধো ভগৰাতি; ধম্মে…পে… সঙ্ঘে…পে… অরিযকন্তেহি সীলেহি সমন্নাগতো হোতি অখণ্ডেহি…পে… সমাধিসংৰত্তনিকেহি. অযং খো সা, ভিক্খৰে, উদযগামিনী পটিপদা একন্তনিব্বিদায…পে… নিব্বানায সংৰত্ততী’’তি. দুতিযং.