১১. তসিনাসুত্তং
১৭১. ‘‘তিস্সো ইমা, ভিক্খৰে, তসিনা. কতমা তিস্সো? কামতসিনা, ভৰতসিনা, ৰিভৰতসিনা. ইমাসং খো, ভিক্খৰে, তিস্সন্নং তসিনানং অভিঞ্ঞায পরিঞ্ঞায পরিক্খযায পহানায…পে… রাগৰিনযপরিযোসানং দোসৰিনযপরিযোসানং মোহৰিনযপরিযোসানং…পে… অমতোগধং অমতপরাযনং অমতপরিযোসানং…পে… নিব্বাননিন্নং নিব্বানপোণং নিব্বানপব্ভারং. ইমাসং খো, ভিক্খৰে, তিস্সন্নং তসিনানং অভিঞ্ঞায পরিঞ্ঞায পরিক্খযায পহানায…পে… অযং অরিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো ভাৰেতব্বো’’তি. একাদসমং.
এসনাৰগ্গো সত্তমো.
তস্সুদ্দানং –
এসনা ৰিধা আসৰো, ভৰো চ দুক্খতা খিলা;
মলং নীঘো চ ৰেদনা, দ্ৰে তণ্হা তসিনায চাতি.