১০. দুতিযদুক্খুপ্পাদসুত্তং
২২. ‘‘যো, ভিক্খৰে, রূপানং উপ্পাদো ঠিতি অভিনিব্বত্তি পাতুভাৰো, দুক্খস্সেসো উপ্পাদো, রোগানং ঠিতি, জরামরণস্স পাতুভাৰো. যো সদ্দানং…পে… যো গন্ধানং… যো রসানং… যো ফোট্ঠব্বানং… যো ধম্মানং উপ্পাদো ঠিতি অভিনিব্বত্তি পাতুভাৰো, দুক্খস্সেসো উপ্পাদো, রোগানং ঠিতি, জরামরণস্স পাতুভাৰো.
‘‘যো চ খো, ভিক্খৰে, রূপানং নিরোধো ৰূপসমো অত্থঙ্গমো, দুক্খস্সেসো নিরোধো, রোগানং ৰূপসমো, জরামরণস্স অত্থঙ্গমো. যো সদ্দানং…পে… যো গন্ধানং… যো রসানং… যো ফোট্ঠব্বানং… যো ধম্মানং নিরোধো ৰূপসমো অত্থঙ্গমো, দুক্খস্সেসো নিরোধো, রোগানং ৰূপসমো, জরামরণস্স অত্থঙ্গমো’’তি. দসমং.
যমকৰগ্গো দুতিযো.
তস্সুদ্দানং –
সম্বোধেন দুৰে ৰুত্তা, অস্সাদেন অপরে দুৰে;
নো চেতেন দুৰে ৰুত্তা, অভিনন্দেন অপরে দুৰে;
উপ্পাদেন দুৰে ৰুত্তা, ৰগ্গো তেন পৰুচ্চতীতি.