১২. মজ্ঝন্হিকসুত্তং
২৩২. একং সমযং অঞ্ঞতরো ভিক্খু কোসলেসু ৰিহরতি অঞ্ঞতরস্মিং ৰনসণ্ডে. অথ খো তস্মিং ৰনসণ্ডে অধিৰত্থা দেৰতা যেন সো ভিক্খু তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা তস্স ভিক্খুনো সন্তিকে ইমং গাথং অভাসি –
‘‘ঠিতে মজ্ঝন্হিকে কালে, সন্নিসীৰেসু [সন্নিসিন্নেসু (স্যা. কং. পী.)] পক্খিসু;
সণতেৰ ব্রহারঞ্ঞং, তং ভযং পটিভাতি মং.
‘‘ঠিতে মজ্ঝন্হিকে কালে, সন্নিসীৰেসু পক্খিসু;
সণতেৰ ব্রহারঞ্ঞং, সা রতি পটিভাতি ম’’ন্তি.