১৩. পাকতিন্দ্রিযসুত্তং

২৩৩. একং সমযং সম্বহুলা ভিক্খূ কোসলেসু ৰিহরন্তি অঞ্ঞতরস্মিং ৰনসণ্ডে উদ্ধতা উন্নল়া চপলা মুখরা ৰিকিণ্ণৰাচা মুট্ঠস্সতিনো অসম্পজানা অসমাহিতা ৰিব্ভন্তচিত্তা পাকতিন্দ্রিযা. অথ খো যা তস্মিং ৰনসণ্ডে অধিৰত্থা দেৰতা তেসং ভিক্খূনং অনুকম্পিকা অত্থকামা তে ভিক্খূ সংৰেজেতুকামা যেন তে ভিক্খূ তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা তে ভিক্খূ গাথাহি অজ্ঝভাসি –

‘‘সুখজীৰিনো পুরে আসুং, ভিক্খূ গোতমসাৰকা;

অনিচ্ছা পিণ্ডমেসনা, অনিচ্ছা সযনাসনং;

লোকে অনিচ্চতং ঞত্ৰা, দুক্খস্সন্তং অকংসু তে.

‘‘দুপ্পোসং কত্ৰা অত্তানং, গামে গামণিকা ৰিয;

ভুত্ৰা ভুত্ৰা নিপজ্জন্তি, পরাগারেসু মুচ্ছিতা.

‘‘সঙ্ঘস্স অঞ্জলিং কত্ৰা, ইধেকচ্চে ৰদামহং;

অপৰিদ্ধা [অপৰিট্ঠা (স্যা. কং.)] অনাথা তে, যথা পেতা তথেৰ তে.

‘‘যে খো পমত্তা ৰিহরন্তি, তে মে সন্ধায ভাসিতং;

যে অপ্পমত্তা ৰিহরন্তি, নমো তেসং করোমহ’’ন্তি.

অথ খো তে ভিক্খূ তায দেৰতায সংৰেজিতা সংৰেগমাপাদুন্তি.