১১. অকুসলৰিতক্কসুত্তং

২৩১. একং সমযং অঞ্ঞতরো ভিক্খু কোসলেসু ৰিহরতি অঞ্ঞতরস্মিং ৰনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন সো ভিক্খু দিৰাৰিহারগতো পাপকে অকুসলে ৰিতক্কে ৰিতক্কেতি, সেয্যথিদং – কামৰিতক্কং, ব্যাপাদৰিতক্কং, ৰিহিংসাৰিতক্কং. অথ খো যা তস্মিং ৰনসণ্ডে অধিৰত্থা দেৰতা তস্স ভিক্খুনো অনুকম্পিকা অত্থকামা তং ভিক্খুং সংৰেজেতুকামা যেন সো ভিক্খু তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা তং ভিক্খুং গাথাহি অজ্ঝভাসি –

‘‘অযোনিসো মনসিকারা, সো ৰিতক্কেহি খজ্জসি;

অযোনিসো [অযোনিং (পী. ক.)] পটিনিস্সজ্জ, যোনিসো অনুচিন্তয.

‘‘সত্থারং ধম্মমারব্ভ, সঙ্ঘং সীলানি অত্তনো;

অধিগচ্ছসি পামোজ্জং, পীতিসুখমসংসযং;

ততো পামোজ্জবহুলো, দুক্খস্সন্তং করিস্সসী’’তি.

অথ খো সো ভিক্খু তায দেৰতায সংৰেজিতো সংৰেগমাপাদীতি.