১০. সজ্ঝাযসুত্তং

২৩০. একং সমযং অঞ্ঞতরো ভিক্খু কোসলেসু ৰিহরতি অঞ্ঞতরস্মিং ৰনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন সো ভিক্খু যং সুদং পুব্বে অতিৰেলং সজ্ঝাযবহুলো ৰিহরতি সো অপরেন সমযেন অপ্পোস্সুক্কো তুণ্হীভূতো সঙ্কসাযতি. অথ খো যা তস্মিং ৰনসণ্ডে অধিৰত্থা দেৰতা তস্স ভিক্খুনো ধম্মং অসুণন্তী যেন সো ভিক্খু তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা তং ভিক্খুং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘কস্মা তুৰং ধম্মপদানি ভিক্খু, নাধীযসি ভিক্খূহি সংৰসন্তো;

সুত্ৰান ধম্মং লভতিপ্পসাদং, দিট্ঠেৰ ধম্মে লভতিপ্পসংস’’ন্তি.

‘‘অহু পুরে ধম্মপদেসু ছন্দো, যাৰ ৰিরাগেন সমাগমিম্হ;

যতো ৰিরাগেন সমাগমিম্হ, যং কিঞ্চি দিট্ঠংৰ সুতং মুতং ৰা;

অঞ্ঞায নিক্খেপনমাহু সন্তো’’তি.