৩. পেসলসুত্তং

২১১. একং সমযং আযস্মা ৰঙ্গীসো আল়ৰিযং ৰিহরতি অগ্গাল়ৰে চেতিযে আযস্মতা নিগ্রোধকপ্পেন উপজ্ঝাযেন সদ্ধিং. তেন খো পন সমযেন আযস্মা ৰঙ্গীসো অত্তনো পটিভানেন অঞ্ঞে পেসলে ভিক্খূ অতিমঞ্ঞতি. অথ খো আযস্মতো ৰঙ্গীসস্স এতদহোসি – ‘‘অলাভা ৰত মে, ন ৰত মে লাভা; দুল্লদ্ধং ৰত মে, ন ৰত মে সুলদ্ধং; য্ৰাহং অত্তনো পটিভানেন অঞ্ঞে পেসলে ভিক্খূ অতিমঞ্ঞামী’’তি. অথ খো আযস্মা ৰঙ্গীসো অত্তনাৰ অত্তনো ৰিপ্পটিসারং উপ্পাদেত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘মানং পজহস্সু গোতম, মানপথঞ্চ পজহস্সু;

অসেসং মানপথস্মিং, সমুচ্ছিতো ৰিপ্পটিসারীহুৰা চিররত্তং.

‘‘মক্খেন মক্খিতা পজা, মানহতা নিরযং পপতন্তি;

সোচন্তি জনা চিররত্তং, মানহতা নিরযং উপপন্না.

‘‘ন হি সোচতি ভিক্খু কদাচি, মগ্গজিনো সম্মাপটিপন্নো;

কিত্তিঞ্চ সুখঞ্চ অনুভোতি, ধম্মদসোতি তমাহু পহিতত্তং.

‘‘তস্মা অখিলোধ পধানৰা, নীৰরণানি পহায ৰিসুদ্ধো;

মানঞ্চ পহায অসেসং, ৰিজ্জাযন্তকরো সমিতাৰী’’তি.