৮. কট্ঠহারসুত্তং

২০৪. একং সমযং ভগৰা কোসলেসু ৰিহরতি অঞ্ঞতরস্মিং ৰনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতরস্স ভারদ্ৰাজগোত্তস্স ব্রাহ্মণস্স সম্বহুলা অন্তেৰাসিকা কট্ঠহারকা মাণৰকা যেন ৰনসণ্ডো তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৰা অদ্দসংসু ভগৰন্তং তস্মিং ৰনসণ্ডে নিসিন্নং পল্লঙ্কং আভুজিত্ৰা উজুং কাযং পণিধায পরিমুখং সতিং উপট্ঠপেত্ৰা. দিস্ৰান যেন ভারদ্ৰাজগোত্তো ব্রাহ্মণো তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৰা ভারদ্ৰাজগোত্তং ব্রাহ্মণং এতদৰোচুং – ‘‘যগ্ঘে, ভৰং জানেয্যাসি! অসুকস্মিং ৰনসণ্ডে সমণো নিসিন্নো পল্লঙ্কং আভুজিত্ৰা উজুং কাযং পণিধায পরিমুখং সতিং উপট্ঠপেত্ৰা’’. অথ খো ভারদ্ৰাজগোত্তো ব্রাহ্মণো তেহি মাণৰকেহি সদ্ধিং যেন সো ৰনসণ্ডো তেনুপসঙ্কমি. অদ্দসা খো ভগৰন্তং তস্মিং ৰনসণ্ডে নিসিন্নং পল্লঙ্কং আভুজিত্ৰা উজুং কাযং পণিধায পরিমুখং সতিং উপট্ঠপেত্ৰা. দিস্ৰান যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘গম্ভীররূপে বহুভেরৰে ৰনে,

সুঞ্ঞং অরঞ্ঞং ৰিজনং ৰিগাহিয;

অনিঞ্জমানেন ঠিতেন ৰগ্গুনা,

সুচারুরূপং ৰত ভিক্খু ঝাযসি.

‘‘ন যত্থ গীতং নপি যত্থ ৰাদিতং,

একো অরঞ্ঞে ৰনৰস্সিতো মুনি;

অচ্ছেররূপং পটিভাতি মং ইদং,

যদেককো পীতিমনো ৰনে ৰসে.

‘‘মঞ্ঞামহং লোকাধিপতিসহব্যতং,

আকঙ্খমানো তিদিৰং অনুত্তরং;

কস্মা ভৰং ৰিজনমরঞ্ঞমস্সিতো,

তপো ইধ কুব্বসি ব্রহ্মপত্তিযা’’তি.

‘‘যা কাচি কঙ্খা অভিনন্দনা ৰা,

অনেকধাতূসু পুথূ সদাসিতা;

অঞ্ঞাণমূলপ্পভৰা পজপ্পিতা,

সব্বা মযা ব্যন্তিকতা সমূলিকা.

‘‘স্ৰাহং অকঙ্খো অসিতো অনূপযো,

সব্বেসু ধম্মেসু ৰিসুদ্ধদস্সনো;

পপ্পুয্য সম্বোধিমনুত্তরং সিৰং,

ঝাযামহং ব্রহ্ম রহো ৰিসারদো’’তি.

এৰং ৰুত্তে, ভারদ্ৰাজগোত্তো ব্রাহ্মণো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘অভিক্কন্তং, ভো গোতম অভিক্কন্তং, ভো গোতম…পে… অজ্জতগ্গে পাণুপেতং সরণং গত’’ন্তি.