৩. দেৰহিতসুত্তং

১৯৯. সাৰত্থিনিদানং. তেন খো পন সমযেন ভগৰা ৰাতেহাবাধিকো হোতি; আযস্মা চ উপৰাণো ভগৰতো উপট্ঠাকো হোতি. অথ খো ভগৰা আযস্মন্তং উপৰাণং আমন্তেসি – ‘‘ইঙ্ঘ মে ত্ৰং, উপৰাণ, উণ্হোদকং জানাহী’’তি. ‘‘এৰং, ভন্তে’’তি খো আযস্মা উপৰাণো ভগৰতো পটিস্সুত্ৰা নিৰাসেত্ৰা পত্তচীৰরমাদায যেন দেৰহিতস্স ব্রাহ্মণস্স নিৰেসনং তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা তুণ্হীভূতো একমন্তং অট্ঠাসি. অদ্দসা খো দেৰহিতো ব্রাহ্মণো আযস্মন্তং উপৰাণং তুণ্হীভূতং একমন্তং ঠিতং. দিস্ৰান আযস্মন্তং উপৰাণং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘তুণ্হীভূতো ভৰং তিট্ঠং, মুণ্ডো সঙ্ঘাটিপারুতো;

কিং পত্থযানো কিং এসং, কিং নু যাচিতুমাগতো’’তি.

‘‘অরহং সুগতো লোকে, ৰাতেহাবাধিকো মুনি;

সচে উণ্হোদকং অত্থি, মুনিনো দেহি ব্রাহ্মণ.

‘‘পূজিতো পূজনেয্যানং, সক্করেয্যান সক্কতো;

অপচিতো অপচেয্যানং [অপচিনেয্যানং (সী. স্যা. কং.) টীকা ওলোকেতব্বা], তস্স ইচ্ছামি হাতৰে’’তি.

অথ খো দেৰহিতো ব্রাহ্মণো উণ্হোদকস্স কাজং পুরিসেন গাহাপেত্ৰা ফাণিতস্স চ পুটং আযস্মতো উপৰাণস্স পাদাসি. অথ খো আযস্মা উপৰাণো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং উণ্হোদকেন ন্হাপেত্ৰা [নহাপেত্ৰা (সী. পী.)] উণ্হোদকেন ফাণিতং আলোলেত্ৰা ভগৰতো পাদাসি. অথ খো ভগৰতো আবাধো পটিপ্পস্সম্ভি.

অথ খো দেৰহিতো ব্রাহ্মণো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰতা সদ্ধিং সম্মোদি. সম্মোদনীযং কথং সারণীযং ৰীতিসারেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো দেৰহিতো ব্রাহ্মণো ভগৰন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘কত্থ দজ্জা দেয্যধম্মং, কত্থ দিন্নং মহপ্ফলং;

কথঞ্হি যজমানস্স, কথং ইজ্ঝতি দক্খিণা’’তি.

‘‘পুব্বেনিৰাসং যো ৰেদী, সগ্গাপাযঞ্চ পস্সতি;

অথো জাতিক্খযং পত্তো, অভিঞ্ঞাৰোসিতো মুনি.

‘‘এত্থ দজ্জা দেয্যধম্মং, এত্থ দিন্নং মহপ্ফলং;

এৰঞ্হি যজমানস্স, এৰং ইজ্ঝতি দক্খিণা’’তি.

এৰং ৰুত্তে, দেৰহিতো ব্রাহ্মণো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘অভিক্কন্তং ভো গোতম…পে… উপাসকং মং ভৰং গোতমো ধারেতু অজ্জতগ্গে পাণুপেতং সরণং গত’’ন্তি.