৫. পরিনিব্বানসুত্তং

১৮৬. একং সমযং ভগৰা কুসিনারাযং ৰিহরতি উপৰত্তনে মল্লানং সালৰনে অন্তরেন যমকসালানং পরিনিব্বানসমযে. অথ খো ভগৰা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘হন্দ দানি, ভিক্খৰে, আমন্তযামি ৰো – ‘ৰযধম্মা সঙ্খারা, অপ্পমাদেন সম্পাদেথা’তি. অযং তথাগতস্স পচ্ছিমা ৰাচা’’.

অথ খো ভগৰা পঠমং ঝানং [পঠমজ্ঝানং (স্যা. কং.) এৰং দুতিযং ঝানং ইচ্চাদীসুপি] সমাপজ্জি. পঠমা ঝানা [পঠমজ্ঝানা (স্যা. কং.) এৰং দুতিযা ঝানা ইচ্চাদীসুপি] ৰুট্ঠহিত্ৰা দুতিযং ঝানং সমাপজ্জি. দুতিযা ঝানা ৰুট্ঠহিত্ৰা ততিযং ঝানং সমাপজ্জি. ততিযা ঝানা ৰুট্ঠহিত্ৰা চতুত্থং ঝানং সমাপজ্জি. চতুত্থা ঝানা ৰুট্ঠহিত্ৰা আকাসানঞ্চাযতনং সমাপজ্জি. আকাসানঞ্চাযতনা ৰুট্ঠহিত্ৰা ৰিঞ্ঞাণঞ্চাযতনং সমাপজ্জি. ৰিঞ্ঞাণঞ্চাযতনা ৰুট্ঠহিত্ৰা আকিঞ্চঞ্ঞাযতনং সমাপজ্জি. আকিঞ্চঞ্ঞাযতনা ৰুট্ঠহিত্ৰা নেৰসঞ্ঞানাসঞ্ঞাযতনং সমাপজ্জি. নেৰসঞ্ঞানাসঞ্ঞাযতনা ৰুট্ঠহিত্ৰা সঞ্ঞাৰেদযিতনিরোধং সমাপজ্জি.

সঞ্ঞাৰেদযিতনিরোধা ৰুট্ঠহিত্ৰা নেৰসঞ্ঞানাসঞ্ঞাযতনং সমাপজ্জি. নেৰসঞ্ঞানাসঞ্ঞাযতনা ৰুট্ঠহিত্ৰা আকিঞ্চঞ্ঞাযতনং সমাপজ্জি. আকিঞ্চঞ্ঞাযতনা ৰুট্ঠহিত্ৰা ৰিঞ্ঞাণঞ্চাযতনং সমাপজ্জি. ৰিঞ্ঞাণঞ্চাযতনা ৰুট্ঠহিত্ৰা আকাসানঞ্চাযতনং সমাপজ্জি. আকাসানঞ্চাযতনা ৰুট্ঠহিত্ৰা চতুত্থং ঝানং সমাপজ্জি. চতুত্থা ঝানা ৰুট্ঠহিত্ৰা ততিযং ঝানং সমাপজ্জি. ততিযা ঝানা ৰুট্ঠহিত্ৰা দুতিযং ঝানং সমাপজ্জি. দুতিযা ঝানা ৰুট্ঠহিত্ৰা পঠমং ঝানং সমাপজ্জি. পঠমা ঝানা ৰুট্ঠহিত্ৰা দুতিযং ঝানং সমাপজ্জি. দুতিযা ঝানা ৰুট্ঠহিত্ৰা ততিযং ঝানং সমাপজ্জি. ততিযা ঝানা ৰুট্ঠহিত্ৰা চতুত্থং ঝানং সমাপজ্জি. চতুত্থা ঝানা ৰুট্ঠহিত্ৰা সমনন্তরং ভগৰা পরিনিব্বাযি. পরিনিব্বুতে ভগৰতি সহ পরিনিব্বানা ব্রহ্মা সহম্পতি ইমং গাথং অভাসি –

‘‘সব্বেৰ নিক্খিপিস্সন্তি, ভূতা লোকে সমুস্সযং;

যত্থ এতাদিসো সত্থা, লোকে অপ্পটিপুগ্গলো;

তথাগতো বলপ্পত্তো, সম্বুদ্ধো পরিনিব্বুতো’’তি.

পরিনিব্বুতে ভগৰতি সহ পরিনিব্বানা সক্কো দেৰানমিন্দো ইমং গাথং অভাসি –

‘‘অনিচ্চা ৰত সঙ্খারা, উপ্পাদৰযধম্মিনো;

উপ্পজ্জিত্ৰা নিরুজ্ঝন্তি, তেসং ৰূপসমো সুখো’’তি.

পরিনিব্বুতে ভগৰতি সহ পরিনিব্বানা আযস্মা আনন্দো ইমং গাথং অভাসি –

‘‘তদাসি যং ভিংসনকং, তদাসি লোমহংসনং;

সব্বাকারৰরূপেতে, সম্বুদ্ধে পরিনিব্বুতে’’তি.

পরিনিব্বুতে ভগৰতি সহ পরিনিব্বানা আযস্মা অনুরুদ্ধো ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘নাহু অস্সাসপস্সাসো, ঠিতচিত্তস্স তাদিনো;

অনেজো সন্তিমারব্ভ, চক্খুমা পরিনিব্বুতো [যং কালমকরী মুনি (মহাপরিনিব্বানসুত্তে)].

‘‘অসল্লীনেন চিত্তেন, ৰেদনং অজ্ঝৰাসযি;

পজ্জোতস্সেৰ নিব্বানং, ৰিমোক্খো চেতসো অহূ’’তি.

দুতিযো ৰগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

ব্রহ্মাসনং দেৰদত্তো, অন্ধকৰিন্দো অরুণৰতী;

পরিনিব্বানেন চ দেসিতং, ইদং ব্রহ্মপঞ্চকন্তি.

ব্রহ্মসংযুত্তং সমত্তং. [ইতো পরং মরম্মপোত্থকেসু এৰম্পি দিস্সতি –§ব্রহ্মাযাচনং অগারৰঞ্চ, ব্রহ্মদেৰো বকো চ ব্রহ্মা.§অঞ্ঞতরো চ ব্রহ্মাকোকালিকঞ্চ, তিস্সকঞ্চ তুরূ চ.§ব্রহ্মা কোকালিকভিক্খু, সনঙ্কুমারেন দেৰদত্তং.§অন্ধকৰিন্দং অরুণৰতি, পরিনিব্বানেন পন্নরসাতি.]